ู่ที่นี่แล้ว จะยังต้องกังวลอะไร!”“ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่มนุษย์ดัดแปลง ฉันเป็นคนธรรมดา!”ฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ขึ้นมากับสิ่งที่อยู่ในหัวของผู้หญิงคนนี้“ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร ฉันก็เชื่อในตัวคุณค่ะ”เจิ้งซือฉีแยกฉินเฉาออกจากความเป็นมนุษย์ไปเรียบร้อยแล้ว“ฉันก็เชื่อในตัวนายเหมือนกัน ฉันจะฟังนาย”นี่เป็นครั้งแรกที่เฉิงอิงให้สิทธิคนอื่นในการสั่งการตราบใดที่เป็นฉินเฉา… เธอก็สามารถเชื่อใจเขาได้“ดี ฉันจะไปคุยกับพวกมัน”ฉินเฉาลดกระจกข้างลงก่อนที่จะยื่นมือซ้ายออกไปส่งสัญญาณมือบางอย่างให้กับราล์ฟที่อยู่บนท้องฟ้า“มันยอมแพ้แล้ว!”ราล์ฟรู้สึกภาคภูมิใจมาก เมื่ออยู่ต่อหน้ารถถังหลักของประเทศของเขา ทุกสิ่งทุกอย่างก็ราวเมฆหมอก“เปล่าครับ เขากำลังชูนิ้วกลางใส่พวกเราอยู่…..”FBI ที่กำลังส่องกล้องโทรทรรศน์กล่าวด้วยน˺าเสียงแปลก ๆ“อะไรนะ!”ราล์ฟแย่งกล้องโทรทรรศน์มา ก่อนที่จะมองลงไปและตะโกนออกมาว่า “ไอ้เวรเอ๊ย!”“ในเมื่อพวกมันไม่คิดที่จะยอมแพ้ก็ให้พวกมันทิ้งร่างกายเอาไว้ที่นี่ซะ”กอร์ดอนกล่าวกับราล์ฟผ่านวิดีโอคอล “ข้อมูลของโครงการดาวเทียมก็สำรองเอาไว้ที่นี่แล้ว หากเจิ้งซือฉีตายไป พวกเราก็จะพยายามถอดรหัสเอง อย่าปล่อยให้ประเทศจีนได้ข้อมูลไปอย่างเด็ดขาด”“ให้รถถังหลักโจมตีซะ!”ราล์ฟเองก็รู้ดีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีอีกต่อไป เขาจึงโบกมือและออกคำสั่งทันใดนั้นกระบอกปืนใหญ่ของรถถังก็เล็งเป้าไปที่รถยนต์หงฉีของฉินเฉาฉินเฉาดึงมือกลับมาและปิ