“คุณจะพาฉันกลับประเทศจีนด้วยวิธีไหน?”เจิ้งซือฉีรู้สึกว่าฉินเฉาเป็นคนที่ลึกลับมาก บางทีเขาอาจจะเป็นอาวุธมนุษย์ในตำนานก็ได้ เธออยากจะศึกษาโครงสร้างร่างกายของคนคนนี้จริง ๆฉินเฉารู้สึกหวาดกลัวสายตาของเจิ้งซือฉีขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กล่าวเพื่อบรรเทาความอึดอัดใจนี้“หึ ๆ คุณไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องอื่นเลย คุณแค่มากับผมเท่านั้น ผมจะจัดเตรียมท่าเรือที่ใกล้ที่สุด และพวกเราจะกลับประเทศจีนกันทางเรือ”“ล้อเล่นหรือเปล่า”โจวซูปินอดไม่ได้ที่จะกล่าวขัดขึ้นมา “ไม่ต้องพูดถึงว่าเรากำลังถูกล้อม เราไม่มีทางที่จะไปถึงท่าเรือได้ ส่วนเรื่องเรือ ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้จะมีใครมาจัดหาเรือให้เราลักลอบข้ามทะเลไป?”“ใครบอกว่าฉันจะลักลอบข้ามทะเลไปล่ะ?”ฉินเฉาหัวเราะเยาะ “ฉันจะล่องเรือไปอย่างเปิดเผยต่างหาก”“ล่องเรือ? นายคิดว่าศุลกากรของสหรัฐฯ จะปล่อยให้เราไปหรือไง?”“ตราบใดที่เรือสำราญออกจากท่า พวกเราก็จะอยู่บนนั้น”ฉินเฉาพูดออกมาอย่างง่าย ๆ“ฉันรู้ว่านายมีพลังที่แข็งแกร่งมาก แต่นายไม่ได้มีพลังที่สารพัดประโยชน์แบบนั้น”โจวซูปินมองฉินเฉาด้วยความหงุดหงิด เขายังคงกล่าวต่อไปว่า“นายคิดว่าเรือสำราญนั่นเป็นของครอบครัวนายหรือไง?”ถ้าหากชายคนนี้ไม่ใช่เพื่อนร่วมงานของเขา ฉินเฉาคงจะกระแทกฝ่ามือใส่อีกฝ่ายไปแล้ว“แน่นอนว่าฉันมีวิธีของฉันอยู่แล้ว แต่เรื่องสำคัญในตอนนี้คือการออกไปจากที่ที่ไม่มีสัญญาณนี่ก่อน”ห
