ิงโกรธมาก “ฉินเฉายังไม่ได้ขึ้นมาบนรถเลย!”“ไม่มีเวลาแล้ว!”โจวซูปินตอบกลับไปด้วยความสงบนิ่ง “มีปืนหลายกระบอกกำลังเล็งพวกเราอยู่ ให้ฉันจอดรถรอใครไม่ได้หรอก”เขากล่าวในขณะที่ขับรถขึ้นไปบนทางเท้าเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของกองทัพทหาร“แล้วฉินเฉาจะทำยังไงล่ะ!”“การเสียสละเพื่อภารกิจถือเป็นเกียรติของพวกเรา”โจวซูปินกล่าว ที่จริงแล้วเขากำลังมีความสุขอยู่ภายในใจไอ้หนู เมื่อครบรอบวันตายของแกในปีหน้า ฉันจะส่งดอกเบญจมาศไปให้แกที่หลุมศพ!เฉิงอิงรู้ดีว่าการจอดรถและรอคนอื่นนั้นเท่ากับการหาที่ตายเธอเจ็บปวดใจ ฉินเฉา… เขาจะตายแบบนี้งั้นเหรอ…..ฉินเฉาจะไม่ตายง่าย ๆ อย่างแน่นอนโจวซูปินขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว และนี่ยังเป็นความปรารถนาของเขาด้วยภารกิจแรกของเขาคือการไปส่งคนเหล่านี้ให้ถึงสถานทูต ตราบใดที่พวกเขาปลอดภัย หน้าที่ของเขาก็สำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง“สายลับจีนบัดซบ!”เมื่อราล์ฟเห็นว่าเป้าหมายของเขาขึ้นรถหนีไปแล้ว เขาก็เดือดดาลขึ้นมาทันที “ฆ่าผู้ชายคนนี้ซะ! มันไม่ใช่สายลับจากประเทศจีน มันเป็นผู้ก่อการร้าย! หน่วยอื่น ๆ รีบไล่ตามรถซีตรองไปเดี๋ยวนี้ แจ้งตำรวจในวอชิงตันให้ร่วมมือกับพวกเราด้วย!”คำพูดนี้คือการตัดสินโทษประหารชีวิตให้กับฉินเฉาแต่ฉินเฉาไม่สนใจ เพราะอาวุธเหล่านี้ไม่สามารถทำอันตรายใด ๆให้กับเขาได้“ขอโทษที ฉันต้องไปต่อ ฉันอยู่เล่นกับพวกแกไม่ได้หรอก”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะหันหลังให้รถซีตรอง“ถ้าปล่อยให้มันหนีไป
