เฉิงอิงไม่รู้ว่าฉินเฉาขายยาอะไรให้เธอกิน แต่เธอเลือกที่จะเชื่อใจผู้ชายลึกลับคนนี้ในเมื่อเขาสามารถเหาะเหินไปตามหลังคาได้ การหลบเลี่ยงสายตาของทหารเหล่านี้เพื่อไปค้นหาตัวดร.เจิ้งซือฉีก็น่าจะมีความเป็นไปได้เช่นกัน“ถ้าจับเอาไว้ดีแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ”ฉินเฉาประคองบั้นท้ายอวบอัดของเฉิงอิงเอาไว้ จากนั้นก็กระโดดไปยังอาคารฝั่งตรงข้ามราวกับเขาเป็นวิหคสีดำท่ามกลางความมืดมิด เขากระโดดลงไปยังกำแพงของอาคารฝั่งตรงข้ามอย่างเงียบงันเฉิงอิงรู้สึกกังวลใจขึ้นมาเล็กน้อย ถ้าหากฉินเฉาบุกเข้าไปทางหน้าต่าง เสียงของมันจะต้องดึงดูดความสนใจของทหารอย่างแน่นอนแต่ดูเหมือนว่านอกจากวิธีนี้ ก็ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วแต่เธอประเมินฉินเฉาต˹าเกินไป“เกาะฉันเอาไว้ให้แน่น ๆ ล่ะ”ฉินเฉาพูดเพียงเท่านั้น แล้วเขาก็ปล่อยมือทั้งสองข้างออกจากบั้นท้ายของเฉิงอิงในทันทีเมื่อไร้น˺าหนักที่คอยประคองเอาไว้อย่างฉับพลัน เฉิงอิงก็รู้สึกใจหายและตื่นตระหนกขึ้นมาขาและแขนของเธอทั้งสองข้างพยายามยึดเกาะฉินเฉาเอาไว้อย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้ตัวเธอหล่นลงไปจากกลางอากาศหากเป็นคนทั่วไป เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้จะไม่สามารถยึดเกาะกับตัวอีกฝ่ายได้ง่าย ๆ อย่างแน่นอนแต่เฉิงอิงเป็นสายลับสาวที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ต้นขาของเธอหนีบประกบเอวของฉินเฉาเอาไว้ เธอเกร็งน่องและต้นขาให้ยึดเกาะกับเอวของฉินเฉาให้แน่นขึ้นแขนทั้งสองข้างของเธอยื่นออกมาจากใต้รักแร้ของฉ
