็นเวลานานได้ยังไง!แปลกเกินไปแล้วเมื่อเห็นว่าดวงตาของเฉิงอิงเต็มไปด้วยคำถามและข้อสงสัย ฉินเฉาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย“เธอคงจะเข้าใจแล้วนะ ว่าองค์กรไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เธอคิด”“ฉันยังเป็นแค่กบในกะลาจริง ๆ”เฉิงอิงรู้สึกละอายใจในความด้อยกว่า “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเบื้องบนถึงได้ส่งนายมา เฉิงอิงคนนี้เลื่อมใสด้วยความจริงใจ”“เรื่องแค่นี้ทำให้เธอเลื่อมใสได้แล้วงั้นเหรอ?”ฉินเฉายิ้มออกมา “เดี๋ยวจะมีเรื่องที่ทำให้รู้สึกเลื่อมใสมากกว่านี้ รอดูต่อไปเถอะ”เขากล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะกล่าวกับเฉิงอิงอีกครั้งว่า “ดูเหมือนว่าพวกเราจะรู้ที่อยู่ของดร.จิ้งซือฉีกันแล้ว”“หลังจากที่ตรวจสอบพื้นที่กันแล้ว พวกเราก็ไปที่นั่นกันเถอะ”เฉิงอิงพยักหน้า กำไรที่ได้มาอย่างคาดไม่ถึงนี้ช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาไปได้มากมายจริง ๆทั้งสองคนจึงเดินต่อไปยังชั้นสองอย่างเงียบงันชั้น 1 และชั้น 2 ต่างก็เป็นห้องโถงทั้งหมด โดยชั้น 2 จะล้อมรอบไปด้วยแท่นต่างระดับขนาดเล็กเมื่อฉินเฉาและเฉิงอิงมาถึงแท่นขนาดเล็กนั้น เฉิงอิงก็หยิบเครื่องมือ ซึ่งคล้ายกับกล้องขึ้นมาสแกนทั่วทั้งห้องโถงในชั้น 1“โอเค เรียบร้อยแล้ว”หลังจากนั้นประมาณ 5 – 6 นาที เฉิงอิงก็ส่งสัญญาณให้ฉินเฉา“พวกเราขึ้นไปข้างบนกันเถอะ ถ้าหากคืนนี้สามารถพาตัวดร.เจิ้งซือฉีออกไปได้ พวกเราก็จะไม่ต้องใช้ข้อมูลพวกนี้มากนัก”ตอนแรกที่เฉิงอิงเห็นทหารมากมายอยู่ด้านนอก เธอก็คิดว่าคงหมดหวังที่จะพาตัวดร.เจิ้งซือ