ไม่ดีเอง ยังจะมาว่าฉันเป็นคนอันธพาลอีก ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย”ฉินเฉายักไหล่ “ไม่เอาแล้ว ฉันไม่มีเวลามาเล่นพิเรนทร์กับเธอหรอก พวกเราไปกันเถอะ”เมื่อพูดจบเขาก็งอเข่าลง จากนั้นก็กระโจนไปด้านหน้าทันที“อ๊า!”เฉิงอิงไม่คิดว่าฉินเฉาจะกลายเป็นคนบ้าแล้วกระโดดลงไปจากหน้าต่างจริง ๆขะ เขาคิดสั้นและยังจะพาเธอไปตายด้วยกัน!“ฉินเฉา… ถะ ถึงฉันเป็นผี ฉันก็จะไม่ปล่อยนายไปแน่……”เฉิงอิงอดไม่ได้ที่จะโวยวายออกมา“ถ้าหากเธออยากเป็นผี ฉันช่วยเธอได้นะ”น˺าเสียงหยอกเย้าของฉินเฉาดังขึ้นมาข้างหูเมื่อความเจ็บปวดอย่างที่คิดไม่เกิดขึ้นเสียที เฉิงอิงก็เบิกตากว้างและมองทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวทั้งสองคนไม่ได้ตกลงไปเหมือนกับสิ่งที่บอกเอาไว้ในหนังสือเรียนฟิสิกส์ แต่กลับโผทะยานราวกับวิหคยักษ์ในยามค˹าคืนชุดปฏิบัติการพิเศษสีดำที่ทั้งคู่สวมใส่ทำให้ร่างกายกลืนไปกับความมืดมิดเสียงลมหวีดหวิวที่ดังข้างหูช่วยย˺าเตือนเฉิงอิงว่านี่ไม่ใช่ความฝัน“พะ พวกเรายังไม่ตายงั้นเหรอ?”“เธออยากตายหรือไง?”ฉินเฉากระโดดลงมาจากหน้าต่างชั้นที่ 13 ของโรงแรมซิตี้กรุ๊ปเพื่อกระโดดขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของอาคารฝั่งตรงข้ามในพริบตาเขาลงมาอยู่บนพื้นคอนกรีต แต่ไม่รู้ว่าทำไม หัวใจของเฉิงอิงก็ตกลงไปอยู่บนพื้นด้วยเช่นกันยังไม่ตาย… ดีจริง ๆ …..“นะ นายกระโดดได้ไกลขนาดนี้ได้ยังไง…..”เฉิงอิงหันกลับไปมอง ที่นี่อยู่ห่างจากโรงแรมซิตี้กรุ๊ปมากกว่า 20เมตร เธอก็ตกใจขึ้นมาอ
