จากนั้นจึงเปลี่ยนเสื้อผ้า และเมื่อฉินเฉากลับมา เธอก็จะพูดคุยเรื่องต่าง ๆ กับเขาอีกครั้งแต่เมื่อเธอเดินมาจนถึงห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข เธอกลับเห็นร่างร่างหนึ่งกำลังนั่งสูบบุหรี่และดื่มไวน์แดงอยู่บนโซฟา ทันใดนั้นเธอก็กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ และเปลี่ยนผ้าขนหนูในมือให้กลายเป็นอาวุธลับโดยการโยนมันใส่คนบ้ากามที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทันที“โอ้ หอมมากเลย ใช้แชมพูยี่ห้ออะไรเหรอ?”ฉินเฉาเอื้อมมือออกไปรับผ้าขนหนูที่เปียกชื้น และยกมันขึ้นมาสูดดมเบา ๆ“นะ นายเป็นคนโรคจิตหรือไง!”เฉิงอิงแทบจะตายให้ได้ผ้าขนหนูผืนนั้นไม่ได้สัมผัสแค่เส้นผมของเธอเท่านั้น แต่มันยังสัมผัสหน้าอกของเธอด้วย…..น่ารังเกียจ ผู้ชายคนนี้น่ารังเกียจจริง ๆ!ทำไมเขาถึงไม่ตาย ๆ ไปซะ อ๊า!ผีที่น่ารังเกียจ!“เธอเป็นคนโยนผ้าขนหนูมาเองไม่ใช่หรือไง!”ฉินเฉาสะบัดผ้าขนหนูสีขาวผืนนั้นไปมา “มันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”เขากล่าวออกมาในขณะที่กวาดตามองเรือนร่างและส่วนโค้งเว้าที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าเช็ดตัวของเฉิงอิงผิวของเฉิงอิงนั้นมีเอกลักษณ์มากผิวของอู๋ซิ่น ซูจี และผู้หญิงคนอื่น ๆ นั้นแตกต่างกันออกไป เฉิงอิงเป็นทหาร ผิวของเธอจึงเป็นสีข้าวสาลีที่ดูสุขภาพดียิ่งไปกว่านั้นเธอยังไม่มีไขมันส่วนเกินบนร่างกาย ทั้งต้นขาที่กลมกลึงอย่างสมบูรณ์แบบและน่องขาที่เหยียดตรงนั้นดูสะดุดตาเป็นอย่างมากอย่างไรก็ตาม ถึงแม้ในยามอาบน˺า สายลับสาวคนนี้ก็ไม่ยอมให้อาวุธอยู่ห่างกายที่น่องข
