ถ้าหากโจวซูปินยังตะโกนโหวกเหวกโวยวายอยู่แบบนี้ แผนจะต้องพังทลายอย่างแน่นอนผู้ชายคนนี้เป็นใคร เขาคือสายลับที่เก่งที่สุดในสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ดจริง ๆ เหรอ!“ถ้าหากนายยังเสียงดังอยู่แบบนี้ ฉันคงมีแต่จะต้องไล่นายออกและให้นายกลับบ้านไป”น˺าเสียงของฉินเฉานั้นเยือกเย็นมาก“นายมีสิทธิ์อะไรถึงได้มาพูดแบบนี้กับฉัน! ฉันคือทหาร…..ฉันคือบอดี้การ์ดที่เก่งที่สุด!”ความโกรธของโจวซูปินยิ่งทวีคูณขึ้นเพราะถูกฉินเฉาตบหน้า เขาร้อนรนจนเกือบจะหลุดปากบอกตัวตนของตัวเองออกไป“แต่ฉันมีสิทธิ์”เฉิงอิงก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน เมื่อสักครู่นี้เธออุตส่าห์ขอโทษฉินเฉาแทนแฟนของเธอไปแล้วแต่สิ่งที่เขาทำในตอนนี้มันน่าผิดหวังเป็นอย่างมากท่าทางของเขาดูเหมือนสายลับหรือไง!“นี่จะเป็นโอกาสครั้งสุดท้าย ถ้าหากนายไม่กลับห้องไปภายในห้าวินาที ภารกิจในครั้งนี้จะไม่มีนายอีกต่อไป”เฉิงอิงเป็นหัวหน้าของทั้งสองคน เธอจึงมีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนี้ออกมาโจวซูปินมองแฟนสาวของตัวเอง“เฉิงอิง….”“ห้า สี่…..”เฉิงอิงไม่สนใจโจวซูปิน เธอเริ่มต้นนับเวลาทันทีโจวซูปินรู้นิสัยแฟนสาวของตัวเองดี เขาจึงจ้องฉินเฉาเขม็งก่อนที่จะหันหลังและเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเองปัง!เมื่อได้ยินเสียงประตูห้องถูกปิดกระแทกเสียงดัง เฉิงอิงก็ถอนหายใจออกมา“ขอโทษนะ… ฉัน…..”“เธอเข้าห้องไปก่อนเถอะ”ฉินเฉายักไหล่ “ฉันจะออกไปข้างนอกสักพัก”“นายจะทำอะไร?”เฉิงอิงรู้สึกแปลกใจ ฉินเฉาคิดจะทำอะไร