วอยู่ในใจในเวลานี้ฉินเฉาดูสง่างามเป็นอย่างมาก เขาเหมือนกับสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง เขาเดินนำเฉิงอิงมานั่งที่โต๊ะอาหารเฉิงอิงยังคงมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า ทั้งสองคนแสดงละครราวกับว่าตัวเองเป็นนักแสดงนำชายและหญิงที่ได้รางวัลออสการ์นอกจากนี้ยังมีโจวซูปินที่นั่งอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้ามืดครึ้ม ทั้งสามคนดูกลมกลืนกันเป็นอย่างมากเมื่อบริกรก้าวเข้ามา ฉินเฉาจึงบอกให้เฉิงอิงสั่งอาหาร และจากนั้นพวกเขาก็เริ่มพูดคุยกัน“เห็นชาวเกาหลีใต้ที่อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า”หยางจื่อลดเสียงลงและใช้สายตาบอกเป็นนัย ๆ “พวกเขาเป็นคนของอุตสาหกรรมซื่อซิง ชายหนุ่มที่สวมชุดสูทสุดหรูคนนั้นคือลีอึนโฮ ผู้สืบทอดของอุตสาหกรรมซื่อซิง”“เขาดูเหมือนคนใจสุนัขเลย”ฉินเฉารินไวน์แดงใส่แก้วของเฉิงอิง ในขณะที่พูดพลางหัวเราะไปด้วย“ในข้อมูลบอกว่าเขาเป็นคนที่บ้ากามมากใช่มั้ย”“ใช่ ผู้หญิงคือจุดอ่อนของเขา”หยางจื่อจดจำข้อมูลได้อย่างแม่นยำมาก“ถ้าอย่างนั้นเรื่องก็ง่ายขึ้น เดี๋ยวก่อน… โจวซูปิน นายเห็น FBI ที่อยู่รอบ ๆ นี้กี่คน?”“คนเดียว เขาดื่มกาแฟอยู่ที่มุมทางซ้ายและกำลังเล่น IPad อยู่ตั้งแต่ตอนที่พวกเราเข้ามา เขาก็จ้องพวกเราไม่วางตา”โจวซูปินแสร้งทำเป็นดื่มกาแฟ ในขณะที่ใช้ถ้วยกาแฟบดบังปากเอาไว้ และกระซิบเสียงเบา“ขออภัย ผมขอตัวไปเข้าห้องน˺าสักครู่”โจวซูปินกล่าว ก่อนที่เขาจะวางถ้วยกาแฟลง จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและโค้งคำนับให้ฉินเฉาเล็กน้อย“ไปได้”ฉินเฉาโบกมื
