ในใจอย่างอดไม่ได้เสียของจริง ๆ ดอกไม้ที่เสียบอยู่ในอึวัวชัด ๆ“ขอบคุณครับ ผมเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”คำพูดของฉินเฉา เกือบจะทำให้เฉิงอิงพ่นไวน์แดงออกมาจากปากเขาเนี่ยนะที่เป็นสุภาพบุรุษ!เขาเป็นได้แค่วัวน่ารังเกียจตัวหนึ่งเท่านั้น!“ผมจะสามารถรู้ชื่อของคนสวยอย่างคุณได้มั้ยครับ?”ลีอึนโฮไม่สนใจว่าฉินเฉาจะเป็นสุภาพบุรุษหรือเป็นนักเลง เขามุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังเฉิงอิงคนสวยแทนฉินเฉาไม่ตำหนิอีกฝ่าย เพราะถ้าหากเป็นเขา เขาก็จะต้องมองเพียงสาวสวยเท่านั้นนี่คือธรรมชาติของผู้ชายผู้ชายชอบที่จะหว่านเมล็ดพันธุ์ไปทั่วทุกที่ และผู้หญิงก็ชอบเมล็ดพันธุ์ที่ดีที่สุดนี่คือความจริงที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง“ก่อนที่จะถามชื่อของสุภาพสตรี ควรจะบอกชื่อของตัวเองก่อนไม่ใช่เหรอคะ?”เฉิงอิงไม่ได้กล่าวตำหนิลีอึนโฮ แต่เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มเท่านั้น“ผมชื่อลีอึนโฮ เป็นผู้อำนวยการบริหารของอุตสาหกรรมซื่อซิง”ลีอึนโฮกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ“ที่แท้คุณก็เป็นคนเกาหลีใต้”เฉิงอิงทำท่ารับรู้“ครับ ไม่ทราบว่าคุณ…..”“ฉันชื่อเฉิงอิง เป็นคนจีนค่ะ”เฉิงอิงยื่นมือออกไปอย่างไม่ถือตัว เธอต้องการที่จะจับมือทักทายกับลีอึนโฮแต่เธอไม่คาดคิดว่าลีอึนโฮจะจับมือของเธอมาจูบที่หลังมือนุ่ม ๆนั้นอย่างแผ่วเบาฉินเฉาคิดในใจ เชี่ย โชคดีที่โจวซูปินผู้ขี้หึงไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้ไม่อย่างนั้นเขาคงจะหยิบปากกาหมึกซึมแท่งนั้นมายิงไอ้บ้ากามคนนี้ทิ้งไปแล้ว!เฉิงอิงขมวดคิ้ว และดึ
