ล้วจึงเอ่ยถามขึ้นมา“หึ ๆ ถึงจะฟังดูง่าย แต่ที่จริงแล้วมันเป็นเรื่องที่ยากมาก”หยางจื่อกล่าวต่อไปในขณะที่กำลังขับรถ “ดร.เจิ้งซือฉีจะต้องได้รับการคุ้มกันอย่างใกล้ชิดแน่นอน หากต้องการที่จะพาเธอออกไปอย่างราบรื่น มันจะต้องเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าการบินขึ้นไปบนฟ้าเสียอีกเมื่อเวลานั้นมาถึง เรื่องนี้จะต้องขึ้นอยู่กับพวกคุณและหลิวอ้ายกัว ผมเป็นเพียงแค่คนกลางเท่านั้น”“ก็ยังต้องลำบากคุณอยู่ดี ถ้าหากไม่มีคนกลางอย่างคุณ พวกเราก็คงจะกลายเป็นคนตาบอดและไม่รู้ทิศรู้ทาง”ฉินเฉารีบกล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วแต่ในขณะนั้นเอง โจวซูปินผู้กำลังหดหู่ก็กล่าวบางอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน“ระวังตัวด้วย มีเชฟโรเลตหนึ่งคันกำลังตามหลังมา”สายตาของเขาจับจ้องไปยังกระจกมองหลัง“ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นพวกเราเข้าแล้ว…..”เฉิงอิงหันหน้าไปและพึมพำออกมาในขณะที่กำลังชำเลืองมองรถคันนั้น
