มีเมื่อครู่นี้สลายหายไปจนหมดสิ้นสายลับจากองค์กรนี้อยู่ในระดับเดียวกับวัวน่ารังเกียจเท่านั้นนี่คือวัวน่ารังเกียจที่แสนน่ารำคาญ!“เธอกำลังดูถูกฉันอยู่ เธอจะต้องขอโทษฉัน”คำพูดไม่กี่คำของฉินเฉาทำให้โจวซูปินและเฉิงอิงโมโหจนจะตายให้ได้“นายพูดอะไรอยู่ เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่านายกำลังพูดจาแทะโลม…หัวหน้า!”โจวซูปินกำหมัดทั้งสองข้างแน่น สนับมือของเขาส่งเสียงเสียดสีกันดังออกมา“งั้นเหรอ? ฉันไปพูดจาแทะโลมตอนไหน?”ฉินเฉาจุดไฟบุหรี่ เฉิงอิงขมวดคิ้วและยื่นมือไปเปิดหน้าต่าง“อย่างแรกเลย ที่ฉันถามว่าหัวหน้าเฉิงมีแฟนหรือยัง เพราะฉันเป็นห่วงว่าหัวหน้าเฉิงจะใจลอยและทำให้งานของพวกเราล่าช้าลง และที่ฉันถามว่าหัวหน้าเฉิงว่ามีเวลาว่างในคืนนี้หรือเปล่า ไปทานข้าวด้วยกันมั้ย ก็เพื่อที่จะผูกมิตรสร้างสัมพันธไมตรีต่อกัน และทำให้พวกเราได้มีโอกาสที่จะเข้าใจกันและกันมากขึ้น ยิ่งเข้าใจกันมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งเอื้ออำนวยต่อการร่วมมือกันมากเท่านั้น และสุดท้ายที่ฉันถามถึงเบอร์โทรศัพท์ของหัวหน้าเฉิง ถ้าหากฉันไม่มีช่องทางการติดต่อกับหัวหน้าเฉิงขึ้นมา แค่ฉันยืนตะโกนเรียกหัวหน้าเฉิง หัวหน้าเฉิงก็จะมาอยู่ตรงหน้าฉันทันทีหรือไง?”คำพูดของฉินเฉาทำให้คนสองคนที่อยู่บนรถต้องตกตะลึง“นะ นายจะเล่นลิ้นงั้นเหรอ…..”ถึงแม้ว่าโจวซูปินจะสร้างผลงานได้อย่างดีเยี่ยม แต่เห็นได้ชัดว่าเรื่องฝีปากยังไม่ดีนัก“ล้อเล่นหรือไง สิ่งที่ฉันพูดมาทั้งหมดล้วนเป็นความจ