ม้แต่นิกายหลัวซา ฉันยังไม่มีเวลามาดูแลเลยนับประสาอะไรกับเรื่องวุ่นวายแบบนี้ เธอทำเองเถอะ”“ประมุขฉินโปรดไตร่ตรองดูก่อน….. ถึงยังไงพวกเราก็ยังเป็นพันธมิตรปีศาจ เป็นพันธมิตรของหกนิกายปีศาจ นิกายหลัวซาเองก็อยู่ในหกนิกายปีศาจเหมือนกัน พวกเราก็ควรที่จะสนับสนุนซึ่งกันและกันรวมหัวกันต่อสู้กับศัตรูไม่ใช่เหรอ?”“ไม่ต้องเอาคำพูดพวกนี้มาหว่านล้อมฉัน”ฉินเฉาพ่นควันบุหรี่ออกมา “จะเส้นทางปีศาจ เส้นทางธรรมหรืออะไร ฉันก็ไม่สนใจทั้งนั้น”“ประมุขฉิน…..”“ท่านผู้นำ!”จิ้งหรูทนมองไม่ได้อีกต่อไป เธอกล่าวว่า “เลิกไปขอร้องเขาเถอะค่ะ! ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เป็นผู้นำ แต่พวกเราก็ยังมีสุสานซานไห่อยู่!”“ใช่แล้ว สุสานซานไห่ในตำนาน!”“มีผู้อยู่เบื้องหลังแบบนี้ พวกเราจะต้องไปขอร้องคนอื่นอีกทำไม!”ศิษย์จากเส้นทางปีศาจรู้สึกตัวขึ้นมา พวกเขากล่าวจิ้งหรูมองฉินเฉาด้วยความภาคภูมิใจเธอคิดในใจว่า นายคิดว่าโลกนี้มีแค่นายที่เป็นปรมาจารย์หรือไง!แต่ใครจะรู้ว่าในเวลานี้ ซานเส้าที่ไม่ได้พูดอะไรมานานจะเอ่ยขัดขึ้นมาอย่างกะทันหัน“ขออภัย สุสานซานไห่ไม่มีส่วนร่วมใด ๆ ในข้อพิพาทระหว่างฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรม”เขาเหลือบมองฉินเฉา พลางคิดในใจว่าตอนนี้เขาเข้าใจสหายคนนี้แล้วการไม่ช่วยเหลือศิษย์ในนิกายปีศาจเป็นเรื่องที่ถูกต้อง เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้เป็นฝูงหมาป่าฉินเฉารู้ว่าเขาจะทำอย่างเหลยเฟิงในโลกใบนี้ไม่ได้ถึงแม้ว่าความรู้ที่เขาได้รับมาจากฉินเฉาในวัย
