างแน่นอน!คนจากเขาซูซานเป็นผู้เดินนำออกไป สำนักฝ่ายธรรมะสำนักอื่น ๆจึงไม่มีอะไรให้ต้องอับอายอีก พวกเขาเดินออกไปจากห้องโถงของอาคารจินยู่แห่งนี้ทีละคนหลังจากที่พวกเขาจากไป หู่ชิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและลูบหน้าอกของตัวเองที่พองขึ้นมา“อันตรายจริงๆ วันนี้พันธมิตรปีศาจเกือบจะถูกทำลายลงไปแล้วโชคดีที่มีประมุขฉินอยู่ด้วย”“เหอะ”ฉินเฉามองหู่ชิง สาวสวยที่ทรงเสน่ห์คนนี้อย่างไม่พอใจ เขาเรียกเกราะเก้ามังกรร่างสมบูรณ์กลับมาโดยใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที เขาเสียพลังไปเพียงไม่มาก หนีฉางจึงไม่มีปัญหาอะไรเขาแค่นเสียงก่อนที่จะกล่าวว่า “ฉันไม่ได้เห็นแก่หน้าของเธอ แต่ฉันเห็นแก่หน้าของหู่หลี่ลี่”“อืม ฉันรู้แล้ว”หู่ชิงยิ้มรับ ก่อนที่จะกล่าวออกมาอย่างมีเสน่ห์ “แต่ฉันต้องขอขอบคุณประมุขฉินมาก ๆ …. และต้องขอบคุณเสี่ยวเส้าด้วย…..เสี่ยวเส้า นายเป็นใครกันแน่?”หู่ชิงไม่ใช่คนโง่ มีคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้อยู่ในนิกาย เขาจะต้องไม่ใช่อสูรตัวน้อยธรรมดา ๆ อย่างแน่นอน“หึ ๆ ข้าก็เป็นแค่คนที่ไม่สำคัญเท่านั้น”ซานเส้ายิ้มออกมาและลูบหลังศีรษะของตัวเอง เขาจ้องมองดวงตากลมโตเป็นประกายของหู่ชิงด้วยความเขินอาย“เขาคืออสูรโบราณจากสุสานซานไห่ ซานเส้า”ฉินเฉาเปิดเผยตัวตนของผู้ชายคนนี้ออกมาตรง ๆ“เฮ้ ฉินเฉา ลุงเจ้าสิ! ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าพูดสักหน่อย!”“นายคิดว่านางจิ้งจอกคนนี้เป็นคนโง่หรือไง”ฉินเฉากลอกตา“…..”หู่ชิงและศิษย์ในเส้นทางปีศาจต่างจ้องม
