รฝึกตนของเจ้าจะสูงส่งจนในโลกนี้ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้! นี่คือเพลิงสวรรค์ที่ข้าได้ฝึกฝนมา! ร่างกายของเจ้าจะต้องวอดวายด้วยเพลิงสวรรค์ของข้า!”เมื่อพูดดังนั้น บนฝ่ามือทั้งสองข้างของเขาก็ปรากฏเพลิงสีน˺าเงินและม่วงที่กำลังลุกโชนเมื่อเปลวเพลิงทั้งสองปรากฏออกมา ทั่วทั้งห้องโถงแห่งนี้ก็ร้อนระอุขึ้นทันที“เพลิงสวรรค์?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว จากนั้นจึงหยิบบุหรี่ออกมาและใช้ฟันขบเบา ๆ “ก็เป็นแค่ไฟจุดบุหรี่สำหรับฉันเท่านั้น”“ไอ้หนู ข้าว่าเจ้าจะอวดดีเกินไปแล้ว!”เปลวเพลิงทั้งสองลุกโชนขึ้นมาอย่างน่าสะพรึงกลัวฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเพลิงมังกรที่เขาเจอในชั้นใต้ดินของวิหารแห่งความมืดทั้งสองสิ่งนั้นคิดว่าตัวเองมีคุณธรรมและแข็งแกร่ง อวดดีว่าตนเป็นหนึ่งในใต้หล้าและแดนสวรรค์“หึ ๆ นายเป็นแค่ผู้อาวุโสที่ต˹าต้อย แต่ฉันเป็นประมุขนิกายหลัวซา ด้วยสถานะที่ว่ามา ฉันก็อยู่เหนือกว่านายแล้ว แต่นายกลับมาเรียกฉันว่าไอ้หนู คำพูดนี้ไม่ดูอวดดีไปหน่อยหรือไง? หั่วเหยียน ฉันว่านายเอาอายุหลายร้อยปีของนายไปอยู่กับสุนัขเถอะ”“เจ้า เจ้า เจ้ารนหาที่ตายนัก!”“ขอโทษที ช่วยเปลี่ยนเป็นประโยคอื่นบ้างได้มั้ย? อย่างเช่นว่ามารดามันเถอะ หรือน้องสาวมันสิ แบบนั้นจะฟังรื่นหูกว่าเยอะ”“หยาบคาย หยาบคายยิ่งนัก! ช่างหยาบคายจริง ๆ!”หั่วเหยียนตะโกนกร้าวออกมาสามคำ เพลิงทั้งสองบนฝ่ามือยิ่งลุกโชติช่วงขึ้นกว่าเดิมจนผู้ฝึกตนหลายคนอดไม่ได้ที่จะเหงื่อแตก
