อิ๋งที่อยู่ใกล้ ๆ กล่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน“โอ้?”ฉินเฉาแค่อยากให้ภูตผีหลัวซาของเขาได้เข่นฆ่าอย่างมีความสุขเท่านั้น เมื่อได้ยินตงฟางอิ๋งพูดแบบนั้น เขาจึงหยุดทันที“ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น ฉันก็จะทำให้ได้เห็นว่าฉันคนเดียวจะทำลายค่ายกลกระบี่ที่น่ารำคาญแบบนี้ได้ยังไง”เมื่อกล่าวดังนั้น ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านสามพันภูตผีหลัวซากลับกลายเป็นควันสีดำอีกครั้ง และลอยเข้าไปในร่างของฉินเฉา กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ก็หายไปด้วยเช่นเดียวกันหยูเต๋อไห่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกศิษย์ชั้นยอดของเขาเกือบจะสิ้นท่าเพราะค่ายกลกระบี่หลัวซาเสียแล้วตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ใช้ค่ายกลกระบี่ที่ผิดมนุษย์มนาแบบนั้นออกมา ค่ายกลกระบี่เขาหัวซานก็จะสามารถเอาชีวิตของจอมปีศาจคนนี้ได้“เข้ามาเร็ว ๆ หน่อย ฉันไม่มีความอดทนนักหรอก”ฉินเฉายืนกอดอกอยู่นิ่ง ๆ แล้วกล่าวออกมา“ศิษย์เขาหัวซาน! กางเขตอาคม!”หยูเต๋อไห่กล่าวในใจ ไอ้หนู แกตายแน่!“ทราบแล้ว!”ศิษย์มากกว่า 20 คนแปรรูปขบวนเพื่อใช้วิชาค่ายกลกระบี่เขาหัวซานอีกครั้ง ราวกับสัตว์ป่าที่ดุร้ายกำลังรอคอยที่จะบดขยี้ศัตรู“ฉันพุ่งเข้ามาด้วยตัวคนเดียวแล้ว แต่ค่ายกลกระบี่ของแกมันคืออะไร!”ฉินเฉากระโดด ร่างของเขาราวกับเปลือกหอยที่ตกลงมาจากฟากฟ้า พุ่งเข้าไปในค่ายกลกระบี่เมื่อเท้าทั้งสองข้างเหยียบลงบนพื้น หินอ่อนที่อยู่ใต้เท้าก็ถูกทำลายหลุมขนาดเล็กปรากฏขึ้นในห้องโถงแห่งนี้หากพูดกันตามตรง หู่ชิงรู้สึกปวดใจขึ้นมานิ
