ปยังหู่ชิง“ฝ่ามือจับมังกร!”พลังลมปราณภายในร่างกายเริ่มโคจรกลับหลังไปอย่างบ้าคลั่งฝ่ามือนี้ราวกับหลุมขนาดใหญ่ที่มีแรงดึงดูดอันแข็งแกร่งคอยดึงร่างของหู่ชิงที่อยู่ไกล ๆ อย่างต่อเนื่องพื้นฐานการฝึกตนของหู่ชิงยังคงอ่อนแอนัก เธอไม่สามารถที่จะต้านทานแรงดึงจากพลังลมปราณที่แข็งแกร่งได้ ร่างกายของเธอจึงไถลเข้าไปใกล้ชายชราทีละนิด“จะทำร้ายประมุขของข้างั้นเหรอ!”ซานเส้าเริ่มเคลื่อนไหวพริบตานั้น หางด้านหลังของเขาก็ยืดยาวออกมา และพันรัดรอบเอวของหู่ชิงเพื่อรั้งเธอเอาไว้ในขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็กระโจนเข้าไปกระแทกฝ่ามือทั้งสองข้างใส่ผู้อาวุโสของพันธมิตรชิงหงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“หาที่ตาย!”ผู้อาวุโสตะโกนอย่างเดือดดาล “ฝ่ามือทลายมังกร!”มือข้างขวาของเขาเปล่งแสงสีเขียวออกมา จากนั้นก็กระแทกฝ่ามือนี้ไปยังหน้าอกของซานเส้า“ฮ่า ๆ ๆ! ดูสิว่าใครจะตายกันแน่!”ซานเส้าหัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็ดึงมือกลับมา แต่มืออีกข้างยังคงติดพันอยู่กับฝ่ามือทลายมังกรของฝ่ายตรงข้าม“เสี่ยวซาน ไม่นะ!”หู่ชิงตกใจ เธอคิดจะไปหยุดแต่ก็สายเกินไปแล้วเมื่อทุกคนคิดว่าสัตว์อสูรตนนี้จะระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ ภาพที่น่าอัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้นผู้อาวุโสของพันธมิตรชิงหงกระอักเลือดออกมา ร่างของเขากระเด็นไปด้านหลังและกระแทกกับตู้ปลากระจกตู้ปลาแตกเป็นเสี่ยง ๆ ปลาทองหลุดออกมาจากตู้ และไหลตามกระแสน˺าลงมาสู่พื้นหินอ่อน“ปะ เป็นไปไม่ได้!”ทุกคนต่างรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
