องคนช่วยรอก่อน ก่อนที่จะเริ่มลงมือ ฉันมีสิ่งที่อยากจะพูดกับประมุขฉิน”“โอ้?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว จากนั้นจึงกล่าวว่า “เธออยากจะพูดอะไรกับฉันล่ะ?”“ประมุขฉินอย่าไว้หน้าฉันนักเลย”หู่ชิงยิ้มออกมา “ถึงยังไงพวกเราก็เคยเป็นคนคุ้นเคยกัน แม้แต่โอกาสที่จะได้พูดสองสามคำ ประมุขฉินก็ยังคงมอบมันให้ฉันเสมอ”“เอาล่ะ เธออยากจะพูดอะไรก็พูดมาเลย”“อืม…..”แก้มทั้งสองข้างของหู่ชิงขึ้นสีแดงจัด ฉินเฉาที่เห็นดังนั้นจึงกลืนน˺าลายลงไปทันทีผู้หญิงคนนี้แตกต่างไปจากผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยรู้จักมา ความงดงามของเธอคือเสน่ห์ที่เย้ายวนไปเสียทุกที่ถึงแม้ว่าฉินเฉาจะเคยเห็นผู้หญิงสวย ๆ มาแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะไม่มีสติไปเล็กน้อย“ฉินเฉา…..”เธอเดินเข้ามาอยู่ข้างกายฉินเฉาอย่างช้า ๆฉินเฉาไม่สนใจ เพราะเขามีพระสูตรหัวใจเพชรที่คอยปกป้องร่างกาย“เธออยากจะพูดอะไร?”“ฉันอยากบอกว่า… จูบฉันที…..”ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน หู่ชิงจูบฉินเฉาทันทีเชี่ย!ฉินเฉาก็เป็นเช่นทุกคน เขาอุทานออกมาในใจนี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน!ปากของบิดามีน˺าผึ้งติดอยู่หรือไง?สาว ๆ เหล่านี้ถึงได้เข้ามาชิมกันนัก?ในเวลานี้ผู้ชายทุกต่างรู้สึกอิจฉา หมั่นไส้ และเกลียดชัง!สายตาที่สื่ออารมณ์มากมายได้ทิ่มแทงฉินเฉาเด็กคนนี้มีชะตาดอกท้อที่ดีขนาดไหนแม้แต่ซานเส้าก็ไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเกาหัวอยู่ด้านหลังพวกเขามีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างนั้นเหรอ?ที่จริงแล้วเขายังต้องเป็นห่วงอยู่หรือเป