นก็เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น พวกเราผู้ฝึกตนมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวด นั่นคือห้ามใช้พลังต่อหน้าคนธรรมดาและห้ามทำร้ายมนุษย์! ไม่อย่างนั้นจะต้องเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้า”“แล้วจะให้ทำยังไง พวกเราจะต้องไปบอกคนอื่นอย่างสุภาพว่าพวกเรามาที่นี่เพื่อฆ่าคน คนธรรมดากรุณารีบออกไปอย่างนั้นหรือไง?”ผู้อาวุโสจากพันธมิตรชิงหงตะโกนออกมา“เลิกพูดเรื่องนี้กันก่อนเถอะ ไม่เห็นหรือไงว่าทุกคนกำลังมองพวกเราด้วยสายตาแปลก ๆ?”ฉินเฉาที่รู้สึกรำคาญสายตาของผู้คน อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา“ประมุขฉิน คนที่เป็นผู้นำในเวลานี้คือเจ้าสำนักเทียนตานสื่อรบกวนให้เจ้าช่วยรับฟังการจัดการของคุนหลุนด้วย!”ตอนนี้ตงฟางอิ๋งคิดแต่จะเล่นงานฉินเฉา เมื่อได้ยินฉินเฉาเอ่ยประท้วง เธอก็กอดอกและกล่าวเยาะเย้ยอยู่อีกด้านหนึ่ง“เอ่อ ถ้าพวกนายอยากเข้าไปตอนไหนก็ค่อยเข้าไปก็แล้วกัน ถึงยังไงฉันก็มีเวลาอยู่แล้ว”ฉินเฉาคิดในใจว่านี่คือเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ คนพวกนี้ไม่คิดจะไปฉลองเทศกาล แต่วิ่งมายืนอยู่หน้าประตูบริษัทของคนอื่น แถมเอะอะโวยวายขนาดนี้ ถ้าคนของพันธมิตรปีศาจไม่รู้ก็แปลกแล้ว!และก็เป็นเช่นนั้น ในขณะที่คนเหล่านี้กำลังถกเถียงกันไม่หยุด ที่หน้าประตูของอาคารจินยู่ก็มีชายร่างใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามาผู้ชายคนนี้มีจมูกที่งุ้มราวกับเหยี่ยว ท่าทางของเขาดูองอาจและสง่างามแต่ฉินเฉารู้จักเขา นี่คือตาเหยี่ยว ศิษย์ในนิกายสัตว์อสูรที่เคยโจมตีเขามาก่อน“สหายฝ่า
