เขาหมอกมา ถ้าหากประมุขฉินเต็มใจที่จะทำแบบนั้น พวกเราจะรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง!”ตงฟางอิ๋งกล่าว“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”จู่ ๆ ฉินเฉาก็ตบต้นขาด้วยความขบขัน “โอ้ เจ้าสำนักตงฟางของฉัน เธออุตส่าห์วิ่งมารบกวนฉันกลางดึก! ฉันก็คิดว่าเธอจะวิ่งมาผูกมิตรกับฉันด้วยความซื่อสัตย์ ที่ไหนได้ เธอกลับอยากได้อะไรบางอย่าง!”“เจ้าหัวเราะใส่ข้าอย่างนั้นเหรอ?”รอยยิ้มบนใบหน้าของตงฟางอิ๋งจางหายไป“โอ้ ฉันจะไปกล้าหัวเราะใส่เจ้าสำนักตงฟางได้ยังไง!”รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินเฉาค่อย ๆ หายไปเช่นเดียวกัน “เมื่อไม่นานมานี้มีสาวสวยคนหนึ่งบอกฉันว่าร่างกายของเธอก็เหมือนกับต้นหลิวที่ตายแล้ว ฉันไม่คิดแบบนั้น แต่ตอนนี้ร่างกายที่เหมือนต้นหลิวที่ตายแล้วจริง ๆ กลับปรากฏตัวขึ้นมา”“ฉินเฉา เจ้ากำลังทำให้ข้าโกรธ!”“แล้วฉันดูเหมือนสบายใจอย่างนั้นเหรอ กลางดึกแบบนี้ ถ้าหากเธอโกรธจนนอนไม่หลับก็ไปถอดเสื้อผ้าของเธอเถอะ”ฉินเฉาจุดบุหรี่แล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ“เจ้าต้องการเป็นศัตรูกับยอดเขาหมอกของพวกเราจริง ๆ ใช่มั้ย!”“คุณตงฟาง เธอไม่คิดเปลี่ยนคำพูดบ้างเลยเหรอ?”ฉินเฉาพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงแหวน “ถ้าหากจะพูดแต่คำพูดเดิม ๆ เหมือนเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน แต่ถ้าไม่มีพลังมันก็ไม่มีความหมายอะไร ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ายอดเขาหมอกไม่มีคนอื่นแล้วหรือไง ถึงได้ผลักดันเธอให้เป็นเจ้าสำนัก”“ฉินเฉา! ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ!”ตงฟางอิ๋งโมโหจนขาดสติ “ตราประทับหมอกและตะเกียงตรวจจับว
