ไป ทันใดนั้นเขาก็กระแทกฝ่ามือใส่แสงของกระแสไฟฟ้า กระบี่สายฟ้าพลันแตกสลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในเวลาเดียวกัน เขาก็กระแทกฝ่ามือข้างขวาใส่หน้าอกของตงฟางอิ๋ง“ไร้ยางอาย!”ร่างของตงฟางอิ๋งกลายเป็นประกายแสงและหลบออกไปจากด้านหน้าของฉินเฉา เธอกระโดดขึ้นไปอยู่บนเตียงไม้พลางมองฉินเฉาด้วยความโกรธ“พูดมาได้ว่าไร้ยางอาย หมัดและเท้าล้วนไร้คำพูด ฉันต้องเลือกว่าจะให้มันโดนส่วนไหนของเธอด้วยหรือไง!”ฉินเฉาขยี้ก้นบุหรี่ที่เหลืออยู่ก่อนที่จะกล่าวออกมา“ถึงยังไงเจ้าก็ไร้ยางอาย!”ตงฟางอิ๋งกล่าว จากนั้นเธอก็เรียกเก้ากรงล้อสวรรค์ของตัวเองออกมา “ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของวิชาในตระกูลตงฟาง ทัณฑ์สวรรค์สีม่วง!”เก้ากรงล้อสวรรค์ส่งเสียงกรีดร้องออกมา จากนั้นมันก็หมุนขึ้นไปบนท้องฟ้า“เชี่ย เธอจะทำให้กระท่อมของฉันมีหน้าต่างอยู่บนหลังคาหรือไง!”ทันใดนั้นฉินเฉาก็ส่งแขนสีดำให้ลอยออกไปคว้าเก้ากรงล้อสวรรค์ที่ยังคงหมุนอยู่อย่างต่อเนื่อง และลากอาร์ติแฟคชิ้นนี้ให้ลงมาด้านล่าง“บิดายังต้องอยู่ในห้องนี้ทั้งคืน จะให้เธอทำลายมันลงไปได้ยังไง!กระบี่ปทุมพิสุทธิ์! จงสลาย!”สิ้นเสียงนั้น เขาก็ใช้แขนของสามพันภูตผีหลัวซาจับเก้ากรงล้อสวรรค์ที่ยังคงหมุนไปมาไม่หยุด และทันใดนั้นก็ปลดปล่อยกระบี่ออกมาจากปากแสงกระแสไฟฟ้าสีขาวกะพริบออกมาเมื่อถูกกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เสียบแทง ทันใดนั้นเก้ากรงล้อสวรรค์ก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมารูที่น่าสยดสยอ
