าไว้ และพลิกร่างของเธอซีเหมินอวี่ชิงก็ยื่นมือทั้งสองข้างไปเท้ากับกำแพงที่อยู่ใกล้ ๆ และทันใดนั้นเมื่อเท้าของทั้งคู่ตกลงมาบนพื้น เธอก็โค้งลงไปกับกำแพงและมีฉินเฉาอยู่ด้านหลังฉินเฉายืนอยู่บนพื้นเช่นกัน จากนั้นเขาก็ตอกเสาเข็มต่อไปวันนี้เขาไม่ต้องออมแรงให้ผู้หญิงคนนี้ เขามาในฐานะประมุขของนิกายหลัวซาตามปกติในยามที่เขามีอะไรกันกับหลี่นาหรือหลงเบล เนื่องจากพวกเธอไม่ได้เป็นผู้ฝึกตน ถ้าหากทำอย่างรุนแรงเกินไป ร่างกายอันบอบบางของพวกเธอจะถูกทำลายแต่กับซีเหมินอวี่ชิงที่เป็นผู้ฝึกตนเหมือนกัน ฉินเฉาจึงสามารถหยาบคายกับเธอได้เสียงกระแทกดังก้องขึ้นมาอย่างชัดเจนถ้าหากไม่เปียกชื้น อาจจะเกิดประกายไฟไปแล้วท้ายที่สุดแล้วตัวแทนจากคุนหลุนก็พ่ายแพ้ หลังจากที่ร่างกายสั่นสะท้าน ก็พลันอ่อนระทวยไปในทันที มือทั้งสองข้างที่ยันผนังเอาไว้เกือบจะไถลลงไปกับพื้นโชคดีที่ฉินเฉาคว้าหน้าอกของเธอเอาไว้ได้ทัน จากนั้นก็พลิกตัวเธอกลับมา ให้เธอขึ้นมาขี่อยู่บนเอวของเขาขาทั้งสองข้างของผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก ถึงแม้เธอจะบอกว่าหมดแรงแล้ว แต่แรงหนีบที่ขาก็ยังคงอยู่อย่างแข็งแรงฉินเฉาพาร่างของศิษย์หญิงในคุนหลุนเดินเล่นไปทั่วกระท่อมเล็กๆ แห่งนี้ซีเหมินอวี่ชิงตาลาย เธอรู้สึกว่าวิญญาณของเธอกำลังจะหลุดลอยไปเป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกแบบนี้ ราวกับว่าวิญญาณนี้ไม่ใช่ของเธออีกต่อไป แต่เป็นของผู้ชายคนนี้เขาเป็นคนมอบความสุขทั้งหมดให้เธอท้ายที่สุด
