งนั้น เธอก็ตกใจและรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว“จะ เจ้าจะให้มันกับคนอื่นไม่ได้!”“ทำไมฉันถึงจะให้มันกับคนอื่นไม่ได้?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมา “กุญแจขุมทรัพย์หมอกอยู่กับฉัน คนที่ได้เปรียบที่สุดก็คือฉัน ถ้าหากฉันอยากจะตกลงกับใครก็สามารถทำได้”“ขะ ข้าทำแบบนี้กับเจ้าแล้ว เจ้าจะยังเอามันไปให้คนอื่นได้ยังไง…”ซีเหมินอวี่ชิงตาแดง “เจ้า เจ้าทำแบบนี้ได้ยังไง…..”“ฉันทำอะไรล่ะ!”ฉินเฉายิ้มออกมา “ฉันยังไม่ได้สัมผัสเธอ ยังไม่ได้อยู่บนตัวเธอเลยมีแต่เธอที่แต่งตัวแบบนี้มาเกลี้ยกล่อมฉัน มันเป็นความผิดของฉันงั้นเหรอ?”“จะ เจ้าบอกว่ายังไม่ได้สัมผัสข้า!”ซีเหมินอวี่ชิงหน้าแดงก˹าอย่างงดงาม เธอกล่าว “เจ้าสัมผัสข้าไปแล้ว!”“เชี่ย เธอจะล้อเล่นหรือไง ฉันไปสัมผัสเธอตรงไหน? ที่หน้าอกหรือว่าบั้นท้าย?”“จะ เจ้าสัมผัสไหล่ของข้า!”“เฮ้ ๆ ๆ พี่สาว เธอเข้าใจผิดแล้ว…..”“แล้วมันไม่ใช่ไหล่ของข้างั้นเหรอ?”ดูเหมือนว่าซีเหมินอวี่ชิงต้องการที่จะดึงเกมกลับมา“มันเป็นของเธอ มันเป็นของเธอ ไม่มีใครเอาไปจากเธอได้หรอก…..”“ก็ต้องไม่ใช่แบบนั้นอยู่แล้ว!”ซีเหมินอวี่ชิงกล่าวอย่างมีความสุข “ในเมื่อเจ้าสัมผัสข้าไปแล้วเจ้าก็จะต้องรับผิดชอบ! เจ้าจะต้องทำข้อตกลงนี้กับศาลาต้นไม้ใหญ่ของคุนหลุนเท่านั้น ห้ามทำกับคนอื่นอีก”“เธอจะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว….”“ข้าหวังว่าประมุขฉินจะไม่ใช่คนไร้ความรับผิดชอบ”ซีเหมินอวี่ชิงคิดว่าเรื่องนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เธอจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออ
