ะเป็นแบบนั้น”ฉินเฉาไม่ได้ให้คำตอบที่แน่ชัดกับซีเหมินอวี่ชิง“ให้ตายเถอะ เจ้าช่างเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย! ข้าจะไม่ยุ่งกับเจ้าแล้ว! ที่พักของเจ้าอยู่ตรงนั้น เดินไปเองก็แล้วกัน!”ซีเหมินอวี่ชิงชี้ไปยังสิ่งปลูกสร้างขนาดเล็กที่อยู่ตรงข้ามและกล่าวฉินเฉามองตรงไป มันคือกระท่อมหลังเล็ก ๆ ในความเป็นจริงแล้วบนเทือกเขาคุนหลุนแห่งนี้ มีกระท่อมแบบนี้อยู่ทั่วทุกที่ผู้คนในคุนหลุนแสวงหาการฝึกตนเช่นนักพรตเช่นกัน พวกเขามุ่งเน้นไปยังการบำเพ็ญธรรม และไม่ให้ค่าสิ่งของนอกกายนัก ทุกคนจึงอาศัยอยู่ในกระท่อมเล็ก ๆ แบบนี้แม้แต่เทียนตานสื่อก็อาศัยอยู่ในกระท่อมเช่นกันดังนั้นการให้ฉินเฉาเข้าพักที่นี่ ก็ไม่ใช่ว่าเขากำลังถูกปฏิบัติอย่างไร้ความเป็นธรรมฉินเฉาเดินเข้าไปในกระท่อมหลังนี้อย่างมีความสุขในห้องนั้นเรียบง่ายมาก มีโต๊ะ เก้าอี้ และเตียงไม้“หมอนี่ เจ้าจะไม่สนใจเรียกข้าเข้าไปหน่อยงั้นเหรอ!”ซีเหมินอวี่ชิงตามมา เธอกระทืบเท้าอยู่หน้าประตู “เจ้าอยากได้เม็ดยามนุษย์ทองคำจริง ๆ หรือเปล่า!”“เฮ้ เธอบอกว่าจะไม่ยุ่งกับฉันแล้วไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงยังตามมาล่ะ?”ฉินเฉานั่งลงบนเตียงไม้ จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วออกไป “เชิญนั่งลงตามสบายเลย ยินดีต้อนรับ โอ้ ดูเหมือนว่าจะมีแค่เก้าอี้เท่านั้น ไม่อย่างนั้นเธอจะต้องมานั่งเบียดอยู่บนเตียงกับฉันแล้ว”“ไปให้พ้น!”ซีเหมินอวี่ชิงดูอารมณ์ไม่ดี เธอมองไปยังเก้าอี้ไม้แต่ไม่ยอมนั่ง เธอยังคงยืน
