ฉินเฉาโมโหขึ้นมาทันควันและกล่าวเสียงดัง “ประมุขหู่ชิงกล่าวว่าจะส่งลูกสาวคนสวยมาให้ฉัน! ถึงแม้ว่าฉันจะยังไม่เจอสาวสวยคนนั้นแต่ฉันก็สามารถพูดได้ว่าฉันเป็นลูกเขยของประมุขหู่! ตอนนี้พวกนายคิดจะหาเรื่องแม่ยายของฉัน พวกนายจะบอกให้ฉันยอมรับมันอย่างนั้นเหรอ!”คำพูดของฉินเฉาทำเอาเหล่าผู้ฝึกตนตกตะลึงเชี่ย ไม่จริงน่า นี่คือสาเหตุที่ผู้ชายคนนี้โมโหจริง ๆ งั้นเหรอ!พวกเขาเป็นผู้ฝึกตน ทำไมถึงไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าหู่ชิงมีลูกสาว?แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ หู่ชิงควรปกปิดเรื่องที่เธอมีลูกสาวเอาไว้จากผู้ฝึกตนจะดีกว่า ถึงได้ไม่มีใครรู้ว่าประมุขนิกายสัตว์อสูรมีลูกสาวด้วยแม้แต่ฉินเฉาเองก็ยังไม่รู้ เขาลืมเรื่องต่าง ๆ มากเกินไปที่เขากล่าวว่าเขาเป็นลูกเขยและกล่าวถึงหูลี่ลี่ เป็นเพราะว่าเขาต้องการที่จะช่วยหู่ชิง“ประมุขฉิน ถึงจะสามารถทานอาหารได้ตามอำเภอใจ แต่เจ้าไม่สามารถพูดออกมาตามอำเภอใจได้”ตงฟางอิ๋งกล่าวว่า “ตามที่พวกเรารู้ หู่ชิงไม่มีลูกสาว ทำไมตอนนี้เจ้าถึงต้องแกล้งทำเป็นลูกเขยของเธอด้วย? หรือเจ้าต้องการที่จะขวางทางพวกเราในการผดุงความยุติธรรมไม่ให้โจมตีนิกายปีศาจใช่มั้ย?”ตงฟางอิ๋งกล่าวอย่างตรงไปตรงมา“เธอรู้ได้ยังไงว่าประมุขหู่ไม่มีลูกสาว?”ฉินเฉาเบ้ปากด้วยความดูหมิ่น “เธอเกี่ยวข้องกับเขายังไง เขาถึงต้องบอกเธอก่อนที่จะวางไข่? หึ ๆ ฉันเคยเจอลูกสาวของเขามาแล้วเธองดงามมาก และยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ ไม่รู้ว่าสวยกว่าผู้ห
