“ถ้าไม่อยากลงมือก็อยู่ที่นี่สิ”ชีกล่าวง่าย ๆ ขึ้นมา “ถ้าหากจะไปก็ข้ามศพฉันไปซะ”ฉินเฉารู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าผู้หญิงคนนี้เป็นโรคประสาทหรือไง!“ชี อย่าบังคับฉัน!”ฉินเฉากล่าวขึ้นมา“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว มาเริ่มกันเลย!”ชีรู้ว่าฉินเฉาได้ตัดสินใจไปแล้ว เธอจึงไม่คิดจะพูดให้มากความ เธอบิดเอวบาง ๆ พุ่งตัวเข้าไปหาฉินเฉา“แช่แข็ง!”ฉินเฉาไม่อยากทำร้ายชี เขาเรียกใช้พลังสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับและแช่แข็งเธอทันทีรูปร่างที่น่าหลงใหลของชีเริ่มมีชั้นน˺าแข็งเกาะฉินเฉากำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา ทันใดนั้นเขาก็ต้องมองตาค้างเขาเห็นร่างกายอันอ่อนนุ่มของฝ่ายตรงข้ามที่มีชั้นน˺าแข็งเกาะหายไป และในชั่วพริบตานั้นคาถาสีเหลืองก็ได้ปรากฏขึ้นมา“ใครใช้ให้นายไม่เปิดดวงตาปีศาจล่ะ แม้แต่วิชาร่างจำลองก็มองไม่ออก”ทันใดนั้นน˺าเสียงเย็นชาของชีก็ดังขึ้นด้านหลังฉินเฉาฉินเฉารู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วแผ่นหลัง ในเวลาเดียวกันนั้นยันต์แผ่นหนึ่งก็แนบติดอยู่บนไหล่ของเขา“อสุนีบาต!”เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!สายฟ้าแล่นไปทั่วร่างกายฉินเฉาไม่หยุด แต่ฉินเฉาไม่หลบพลังสายฟ้านี้ เขาหันไปจับแขนของชีเอาไว้ทันทีพลังสายฟ้าที่อยู่บนมือของเขาโจมตีใส่ร่างของชีเสียเองทันใดนั้นกระแสไฟฟ้าที่ระเบิดออกมาก็ทำให้ชีกรีดร้องและถอยหลังออกไปสองถึงสามเมตร“ชี ฉันรู้ว่าเธอเชี่ยวชาญวิชาเต๋ามาก แต่เมื่อต้องเจอกับพลังที่แข็งแกร่ง เล่ห์กลของเธอก็ไม่มีประโยชน์อะไร”ฉินเฉามองชีที่ถอยหล
