ก!”ฉินเฉาเริ่มรู้สึกว่าซานเส้าเป็นคนโรคจิตจริง ๆ“นี่ พวกเจ้ารีบคุยกันเถอะ พวกเรามีเวลาไม่มากแล้ว”ซานเส้าเอ่ยเร่ง“รู้แล้ว ฉันไม่พูดจาไร้สาระมากนักหรอก”ฉินเฉาหันไปมองชีแล้วยิ้มให้อีกครั้ง “เธอจะไม่แอบนัดพบกับฉันจริง ๆ เหรอ?”“ไม่กล้าหรอก”ชีกล่าวออกมาเบา ๆ “มีสาว ๆ มากมายที่คิดจะนัดพบกับเจ้าหน้าที่ฉิน ฉันต่อแถวไม่ไหวหรอก ฉันไม่คิดที่จะสนใจด้วย”เธอกล่าวก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังซานเส้า “นี่คืออสูรโบราณจากสุสานซานไห่นี่”ซานเส้าเริ่มมีท่าทีระแวดระวัง เขาสะบัดหางไปมา “เจ้ารู้ตัวตนของข้าได้ยังไง!”ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะเกิดความสงสัยขึ้นมา ในเมื่อตอนนี้รูปลักษณ์เขากลับไปเป็นเด็กนักเรียน และยังสวมกางเกงตามความต้องการอันแรงกล้าของฉินเฉาถ้าหากชีไม่เปิดเผยความจริงออกมา หางของเขาคงจะไม่ปรากฏออกมาคุกคามคนอื่น“ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องตกใจ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนรอบรู้ ถ้าเธอจะรู้จักนายก็ไม่แปลกหรอก”ฉินเฉารีบไกล่เกลี่ยทันทีแต่ดูเหมือนชีจะไม่สนใจวิกฤตที่อยู่ตรงหน้า เธอยังคงกล่าวต่อไปด้วยน˺าเสียงเย็นชา “เทพแห่งภูเขาที่มีกายเป็นลิง มีมือหนึ่งข้าง เท้าหนึ่งข้าง สามารถพูดภาษามนุษย์และเปลี่ยนร่างได้ นอกจากนี้ยังชอบทานกุ้งและปูเป็นพิเศษ เรื่องนี้มีการบันทึกอยู่ในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ฉันรู้จักนายแล้วมีอะไรแปลกหรือไง”“เจ้าสามารถมองเห็นภาพลวงตาของข้าได้!”ซานเส้าตื่นตระหนก แม้แต่คนในแปดสำนักใหญ่ยังมองไม่เห็นผู้หญิงคนนี้สามารถม