ือเปล่า?”“โอ้ เรื่องนี้ก็เป็นไปได้นะครับ”จางลี่อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า “เขาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและรู้เส้นทางการลาดตระเวนของพวกเราดี เขาอาจจะไม่สนใจพวกเราแล้ววิ่งไปถอดกางเกงให้ผู้หญิงดูก็ได้…..”“ไปเร็ว ไปจับตัวเจ้านั่นมา พวกเราจะสอบสวนเขากัน!”ฉินเฉาทุบโต๊ะแล้วกล่าวออกมา“อ๊ะ ไม่ใช่สิ! พี่ฉินเฉาลืมเรื่องหนึ่งไป!”จางลี่กล่าวออกมาอย่างกะทันหัน “เมื่อวานนี้เขาริดสีดวงแตกและยังเลือดออกจนเสี่ยวหวงต้องพาไปส่งโรงพยาบาล แต่เรื่องนี้ก็ยังเกิดขึ้นในตอนกลางคืนอยู่ดี น่าจะไม่ใช่ฝีมือของเขา”“น่าเสียดายจริง ๆ”เมื่อฉินเฉาคิดว่าเฉินหยิงหยางเปลี่ยนรสนิยมของตัวเองไม่ได้ก็รู้สึกเสียดายมาก“ฉันจะไปลาดตระเวนตอนกลางคืน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะจับหมอนั่นไม่ได้”ฉินเฉาปรบมือและตัดสินใจได้ในที่สุด“ลำบากพี่ฉินเฉาแล้ว พี่ฉินเฉาอยากให้ผมหาคนสักสองสามคนไปด้วยหรือเปล่า?”“ไม่ต้องหรอก พวกนายอยู่ที่นี่แหละ ฉันกลัวว่าจะทำให้ศัตรูรู้ตัวเข้า”เมื่อฉินเฉานึกขึ้นได้ว่ามีหนีฉาง ในใจก็รู้สึกสงบลงการจับตัวคนโรคจิตก็เป็นเรื่องที่สบายมากเมื่อฉินเฉาคิดได้แบบนั้นก็นั่งดื่มชาและอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ในสำนักงานต่อไปอย่างสบายใจ ตอนนี้เขารอคอยให้ถึงตอนกลางคืนเท่านั้นข่าวในหนังสือพิมพ์เขียนถึงปัญหาราคาบ้านที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขในช่วงนี้ จนอาจจะทำให้ราคาตก เรื่องนี้ทำให้ฉินเฉารู้สึกตื่นเต้นมากในที่สุดราคาก็ตกงั้นเหรอ?ยายมันเถอะ หรือน