ยมือของเตียงมีหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ที่ตั้งเอาไว้ให้กดเลือกเพลง“นายท่านฉินโปรดรอสักครู่ ผลไม้และของว่างกำลังจะมา”เมื่อบริกรกล่าวจบ เขาก็ถอยหลังและเดินออกจากห้องไป ทันใดนั้นภายในห้องก็เงียบสงบขึ้นทันที แสงไฟสีชมพูส่องกระทบร่างของทั้งคู่จนใบหน้าของอู๋ซิ่นขึ้นสีอย่างงดงาม ทำให้ฉินเฉาอยากจะเข้าไปกัดเธออย่างอดใจไม่ไหวสมัยก่อนมีคำกล่าวเอาไว้ว่าผู้หญิงนั้นงดงามจนน่ากลืนกิน นี่คงจะเป็นความหมายของคำกล่าวนี้คนสมัยก่อนไม่ได้โกหกเลยสักนิด!ฉินเฉาแอบถอนหายใจออกมา“พี่ใหญ่ฉิน… ฉะ ฉันจะร้องเพลง…..”อู๋ซิ่นรู้สึกร้อน ๆ ที่ใบหน้ายามที่พี่ใหญ่ฉินมองมา เธอจึงลุกขึ้นยืนและเดินไปยังด้านซ้ายมือของเตียงเพื่อไปยังหน้าจอกดเลือกเพลงความสูงของหน้าจอที่ว่านี้ไม่ได้สูงมากนัก อู๋ซิ่นที่ต้องการจะกดเลือกเพลงจึงต้องก้มตัวให้อยู่เหนือหน้าจอทันใดนั้น สะโพกที่อวบอิ่มจนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนครึ่งหนึ่งได้ซ่อนอยู่ในเสื้อกันหนาวสีเทา อีกครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในถุงน่องสีดำ และผลไม้สีแดงสดของเธอพลันสะท้อนเข้าสู่สายตาของฉินเฉาริมฝีปากของฉินเฉาแห้งผากผู้หญิงคนนี้รูปร่างดีมากส่วนโค้งเว้าที่ปรากฏให้เห็นอยู่นี้… น่าดึงดูดใจเป็นที่สุด…..ในหัวของฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพในห้องน˺าที่ม่านถัวหลัวอู๋ซิ่นเป็นคนที่ทำให้โลกต้องตะลึงจริง ๆ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเฉินเต๋อจุ้นถึงต้องการที่จะเข้าไปอยู่ในหัวใจของเธอแต่น่าเสียดายที่อู๋ซิ่นไม่ใช่ผู้
