เฉินเต๋อจุ้นรู้สึกเหมือนเป็นพระจันทร์ที่ถูกหมู่ดาวล้อมรอบไม่น่าแปลกใจเลย พ่อของเขาเป็นผู้ประกอบการในท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงและยังมีอิทธิพลอยู่เล็กน้อย ฐานะทางบ้านก็นับว่าดีแต่ตอนที่เขายังเด็ก ฐานะทางบ้านของเขายังไม่ได้ดีมากนัก พ่อของเขาเป็นเพียงพ่อค้าที่เพิ่งจะออกไปทะเล ดังนั้นเขาจึงมีเพื่อนสมัยเด็กกลุ่มนี้ที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กในตอนนั้นเมืองตงชวนมีบังกะโลเป็นจำนวนมาก เด็ก ๆ เหล่านี้จึงเติบโตมาในพื้นที่บังกะโลชายที่สวมชุดกีฬาชื่อว่าหวังฮ่าว ตอนเด็ก ๆ เป็นคนแข็งแรงมากและไม่ได้รังแกเฉินเต๋อจุ้นเลยแม้แต่น้อยหลังจากที่ตระกูลเฉินร˹ารวยขึ้นมา เขาก็เริ่มเลียแข้งเลียขาและกลายเป็นผู้ติดตามของเฉินเต๋อจุ้นไปกลาย ๆและเด็กสาวที่ชื่อว่าอันอัน เห็นได้ชัดว่าเธอมีความรู้สึกบางอย่างต่อเฉินเต๋อจุ้นส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ อีกสองสามคนก็กล่าวเยินยอเฉินเต๋อจุ้น และหวังว่าจะได้รับความดีความชอบจากคุณชายเฉินบ้าง“โอ้ อู๋ซิ่นคนนั้น นี่ก็ผ่านมานานแล้ว ทำไมถึงยังไม่มาอีก”หวังฮ่าวมองโทรศัพท์ของตัวเองแล้วกล่าวว่า “นี่ก็เที่ยงแล้ว เธอไม่ตรงต่อเวลาเอาซะเลย”“ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยฉลาดหรอก”อันอันที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวว่า “เธอโง่มาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว คราวนี้ยังทำให้เฉินเต๋อจุ้นและคนอื่น ๆ รอนาน มันจะเกินไปหน่อยแล้ว”“อันอันอย่าพูดแบบนั้นสิ ทุกคนเป็นเพื่อนกัน จะรอก็ไม่เป็นไรหรอก”เฉินเต๋อจุ้นยิ้มบาง ๆ “เธออาจจะเจอรถติดอยู่บนถนนก
