ก็กะพริบตา ราวกับเข้าใจความคิดของฉินเฉาเธอเกือบจะทำให้พี่ใหญ่ฉินไม่มีความสุขไปแล้วเธอนี่ช่างโง่จริง ๆหวังว่าพี่ใหญ่ฉินจะไม่โกรธเธอนะเมื่อคิดแบบนั้น เธอก็กอดแขนของฉินเฉาให้แน่นขึ้น และยังทำให้ฉินเฉารู้สึกถึงแรงกดที่หน้าอกมากขึ้นเช่นกันเมื่อเห็นอู๋ซิ่นแนบชิดกับฉินเฉาแบบนั้น เฉินเต๋อจุ้นก็โกรธมาก“ข้างนอกเย็นแล้ว ทุกคนเข้าไปข้างในกันเถอะ”เขาวางแผนที่จะแย่งอู๋ซิ่นมาจากชายคนนี้ดังนั้นเขาจะต้องข่มความโกรธของตัวเองเอาไว้ แล้วพูดออกมาเบา ๆ“โอเค พวกเราเข้าไปข้างในกันเถอะ”หวังฮ่าวเห็นว่าบรรยากาศดูไม่ค่อยดีนัก อู๋ซิ่นไม่รู้ว่าเฉินเต๋อจุ้นรู้สึกยังไงกับเธออย่างนั้นเหรอ?ช่างเป็นคนที่มีโชคดีแต่ดันไม่รับรู้ถึงโชคดีนั้นอันอันมีความสุขมากที่อู๋ซิ่นไม่รู้จักหาคนดี ๆ แล้วคว้าคนอื่นมาเป็นแฟนนี่เป็นโอกาสของเธอแล้ว!ฮ่า ๆ ๆ ดี บางทีเธออาจจะคว้าโอกาสนี้เอาไว้ได้ถ้าหากเธอสามารถเอาชนะใจเฉินเต๋อจุ้นได้ อีกครึ่งชีวิตที่เหลือของเธอก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้าอีก!อู๋ซิ่นมีแต่ฉินเฉาอยู่ในใจ เธอจึงไม่รู้ว่าเฉินเต๋อจุ้นคิดยังไงแต่ฉินเฉาก็ไม่ใช่คนโง่ เขารู้ว่าเฉินเต๋อจุ้นมองอู๋ซิ่นด้วยสายตาที่แตกต่างไปจากคนอื่นแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีฐานะ แต่คนธรรมดาจะมาเทียบกับเขาได้ยังไงเฉินเต๋อจุ้นพยักหน้ารับบริกรอีกครั้ง ในใจของเขาเต็มไปด้วยความทะนงตัวเขาคือคุณชายตระกูลเฉิน ยังจะต้องกลัวอะไรกับคนที่ไม่ส
