“ในที่สุดพี่ใหญ่ฉินก็มา…..”ฉินเฉายืนอยู่หน้าร้านอาหารม่านถัวหลัว เขามองอู๋ซิ่นที่ซ่อนความขื่นขมเอาไว้ แล้วยิ้มออกมาพลางถูจมูกของตัวเองเมื่อวานนี้ในขณะที่กำลังทานอาหารอยู่นั้น ฉินเฉาก็ได้รับข้อความจากอู๋ซิ่นข้อความจากสาวน้อยคนนี้ช่างเรียบง่ายและมีแค่ตัวอักษรสี่ตัวเท่านั้น ฉันคิดถึงนายถึงแม้ว่าจะมีเพียงสี่ตัวอักษร แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้นมีมากมายมหาศาล ทำให้ฉินเฉาได้แต่ถอนหายใจออกมาเขาและอู๋ซิ่นไม่ได้พบกันมานานมาก แต่สุดท้ายแม่วัวสาวก็มาพบเขาในขณะที่กำลังทำเรื่องอย่างว่ากับหยูลู่อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สาวน้อยคนนี้ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า และครั้งก่อนหน้านั้นก็ยังเหมือนเดิม เธอยังหน้าแดงก˹าได้น่ารักน่าชังตั้งแต่ที่มาถึงเมืองตงชวนก็ราวกับฝนตกไม่ทั่วฟ้าหยูลู่ก็เห็นด้วยเช่นกันที่จะให้ฉินเฉาไปร้านอาหารม่านถัวหลัวในวันถัดไป และให้อู๋ซิ่นออกมาทานมื้อเที่ยงด้วยกันอู๋ซิ่นรู้ว่าฉินเฉากำลังจะมา เธอจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษท่อนบนของเธอสวมเสื้อกันหนาวสีเทา ท่อนล่างสวมถุงน่องสีดำรูปร่างที่ราวกับนางปีศาจและผ้าไหมสีดำนั้นทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างที่ไม่สามารถต้านทานได้ที่จริงแล้วอู๋ซิ่นสวมหมวกสีเทาที่ดูน่ารักมาก แต่น่าเสียดายที่รูปร่างของเธอบดบังทุกอย่างไปจนหมดดวงตาของฉินเฉาไล่มองไปยังหน้าอกใหญ่ ๆ และต้นขาที่โค้งมนของอู๋ซิ่น สายตาที่ราวกับเปลวไฟนั้นทำให้อู๋ซิ่นหน้าแดงไม่ใช่แค่ฉินเฉ
