บทที่ 206 ผมมีเรื่องจะพูด
เมื่อได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่ เฝิงเว๋ยก็หัวเราะเยาะออกมาทันที
พูดจาเลื่อนลอยแบบนี้ใคร ๆ ก็พูดได้ทั้งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น หานชิงอวี่ยังเป็นแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง การออกมาพูดแบบนี้ก็ดูไม่เหมาะสมเอาเสียเลย
ที่เฝิงเว๋ยออกมาพูดได้ ก็เพราะว่าเขาเป็นคนเชิญท่านผู้อำนวยการหยิน มาเอง และในเวลานี้ก็มีเพียงเขาผู้เดียวที่เป็นตัวแทนบริษัทตระกูลเฟิง
แต่พ่อแม่ของหานชิงอวี่ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น กลับให้ลูกชายออกมาพูดก่อน
ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าหานชิงอวี่ไม่รู้กาลเทศะ หรืออาจจะดูถูก ท่านผู้อำนวยการหยินอยู่ก็ได้
เฝิงเว๋ยที่กำลังรอจังหวะนี้ จึงเริ่มพูดขึ้นทันทีว่า
“หานชิงอวี่ นายมีสิทธิ์อะไรที่จะมาพูดที่นี่?”
“ตอนนี้นายเปลี่ยนมาเป็นผู้ดูแลหาน เทคโนโลยีแล้วหรือไง? ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย?”
“ท่านผู้อำนวยการหยินกำลังจะถามคำถามอยู่ หรือนายคิดว่าท่านไม่คู่ควรที่จะพูดคุยกับตัวแทนบริษัทหาน เทคโนโลยีของพวกนายเหรอ?”
คำพูดประโยคแล้วประโยคเล่าของเฝิงเว๋ยล้วนแต่จงใจประชดประชันหานชิงอวี่ทั้งนั้น
ไม่เพียงแค่นั้น เฝิงเว๋ยยังยกย่องท่านผู้อำนวยการหยินให้สูงยิ่งขึ้นไปอีก
สถานการณ์ในตอนนี้ หากหานชิงอวี่ไม่สามารถให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลได้ ท่านผู้อำนวยการหยินก็จำเป็นที่จะต้องลงโทษให้เป็นเยี่ยงอย่าง เพื่อสั่งสอนหาน เทคโนโลยีเสียหน่อย
ไม่เช่นนั้น ท่านผู้อำนวยการหยินก็จะเสียหน้า
โดยสรุ
