“ผู้อำนวยการฉิน หุ้นของอุตสาหกรรมเคมีเทียนหวัง ร้านตัดเสื้อหลงเฉิง และการไฟฟ้าซินซินถูกขายออกไปเป็นจำนวนมากแล้ว”ในการปราชุมบอร์ดบริหารของต้าฟากรุ๊ป หยูลู่สวมชุดสูทสีเทาอย่างน่าดึงดูด ถือเอกสารเอาไว้ในมือ ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉินเฉาพร้อมกับกล่าวรายงาน“ถ้าหากหุ้นตกลงไปอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็มีแนวโน้มว่าทั้งสามบริษัทจะถูกเปลี่ยนมือไป”“จบสิ้นแล้ว ต้าฟากรุ๊ปของพวกเราจบสิ้นลงแล้ว…..”“ให้ตายเถอะ ผมบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่อนุมัติเรื่องแผนพลังงานชนิดใหม่! แล้วพวกเราก็เลยต้องมาติดกับอยู่ในตลาดหุ้นแบบนี้!”“บริษัทให้ผู้หญิงขึ้นมาเป็นประธานได้ยังไง ไร้วิสัยทัศน์จริง ๆ”ผู้ถือหุ้นมากมายต่างแสดงความคิดเห็นกัน เมื่อต้าฟากรุ๊ปกำลังเผชิญวิกฤต พวกเขาก็ระเบิดความไม่พอใจของตัวเองออกมาหยูลู่ไม่ได้กล่าวอะไร แต่ในแววตาของเธอเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เธอถือเอกสารเอาไว้และยืนอยู่อีกด้านหนึ่งเงียบ ๆฉินเฉาก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาเช่นกัน เขาเป่าชาในมือเบา ๆ ราวกับว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา“ทุกคนล้วนเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท ถ้าอยากจะกล่าวอะไรกับผู้อำนวยการ ก็สามารถกล่าวออกมาได้”ฉินเฉาดื่มชาอย่างไม่ทุกข์ร้อนใจ “ฟังความคิดเห็นของทุกคนไว้ก็นับว่าดีกว่า… ฉินเฉาคนนี้ไม่ใช่คนเผด็จการ”“ในเมื่อเป็นแบบนั้น ผมก็จะกล่าวออกมาตามตรง!”ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่สวมชุดสูทและรองเท้าหนังลุกขึ้นยืนพลางมองหน้าหยูลู่แล้วกล่าวว่า “ผมคิดว่าคว
