ยถามผู้บริหารที่มีความคิดเป็นกลางคนนี้“ผมคำนวณดูแล้ว ถ้าหากคุณต้องการที่จะกอบกู้วิกฤตนี้ อาจจะต้องมีเงินสามพันล้านหยวน”ผู้บริหารหวังไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะกล่าวออกมา “ผมลองหาวิธีแก้ปัญหาดูแล้ว ทั้งผม ผู้บริหารเฉิน และผู้บริหารหลิวได้ติดต่อธนาคารบางแห่งไป แต่พวกเขาก็หลบเลี่ยงพวกเราด้วยเหตุผลต่าง ๆนานา เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเรื่องนี้เป็นแผนการของตระกูลซื่อที่ต้องการจะโค่นล้มต้าฟากรุ๊ปของพวกเราในครั้งเดียว ในฐานะที่ผมเป็นผู้บริหารของต้าฟากรุ๊ป ผมก็ควรที่จะเผชิญหน้ากับความรุ่งโรจน์และความพ่ายแพ้ไปด้วยกันกับทุกคน ดังนั้นผมหวังว่าเงินสองร้อยล้านที่ผมมีจะสามารถช่วยให้ต้าฟากรุ๊ปของเรารอดพ้นจากวิกฤตในครั้งนี้ไปได้”“ผมให้หนึ่งร้อยล้าน”ผู้บริหารหลิวกล่าว“ผมให้ห้าสิบล้าน นี่เป็นเงินเก็บทั้งหมดในชีวิตของผมแล้ว”ผู้บริหารเสี่ยวกล่าวออกมาเช่นกันเมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้กำลังระดมเงิน คนอื่นก็ไม่สามารถอยู่เฉย ๆได้อีกต่อไป แม้แต่คนที่ต่อต้านหยูลู่ก็ลงเงินของตัวเองไปด้วยเช่นกันในที่สุดก็ระดมเงินทุนได้หนึ่งหมื่นล้านหยวนไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หยูลู่ถึงน˺าตารื้นออกมา“ฉัน หยูลู่ ต้องขอขอบคุณทุกคนที่อยู่ที่นี่”เธอโค้งตัวเล็กน้อย ก่อนที่จะกล่าวว่า “ถึงฉันจะรู้ว่าพวกคุณอาจจะมีอคติต่อฉัน แต่ได้โปรดเชื่อใจฉันว่าพวกเราจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้อย่างแน่นอน”“ผมเชื่อคุณ ประธานหยู!”ผู้บริหารหวังกล่าวเป็น
