่ฉินเฉาอยู่ในตระกูลเหลียวพวกเธอทั้งสองคนไปซื้อของด้วยกัน ทำอาหารด้วยกัน และ… ดื่มกาแฟด้วยกัน…..ถ้าหากทำได้ เธอก็อยากจะอยู่ในความฝันนี้ตลอดไป“ยัยโง่ นี่ไม่ใช่ความฝัน”ฉินเฉายิ้มออกมาซูจีที่อยู่ข้าง ๆ มองเห็นอย่างชัดเจน ผู้หญิงที่ชาญฉลาดคนนี้พบเบาะแสบางอย่างจากท่าทางและบทสนทนาของคนทั้งคู่แม้แต่หยูลู่ก็ยังหนีไม่พ้นเงื้อมมืออันชั่วร้ายของเขาเหลียวชาชาไม่คิดว่าเธอจะได้เห็นภาพนี้ เมื่อเธอเห็นพี่หยูลู่ของเธอตื่นขึ้นมา เธอก็กระโจนเข้าไปกอดอีกฝ่ายและร้องไห้ออกมาอย่างมีความสุข“พี่หยูลู่ ฮือ ในที่สุดพี่ก็ตื่นขึ้นมา…. ฉันกลัวจะตายอยู่แล้ว…..”หยูลู่ลูบหัวเหลียวชาชา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยน“ชาชา พี่ไม่เป็นอะไรแล้ว… เธอเรียกฉินเฉามาเหรอ”“อืม…..”เหลียวชาชาพยักหน้าและกล่าวว่า “พี่อาการโคม่าไปสองวัน หมอก็ยังไม่มีทางรักษา ฉันเลยมีแต่ต้องมองหาพี่ใหญ่ฉินเท่านั้น”เมื่ออยู่ต่อหน้าหยูลู่ เหลียวชาชามักจะแสดงด้านที่เฉลียวฉลาดออกมา มีแต่กับฉินเฉาเท่านั้นที่เธอจะเผยความป่าเถื่อนของเธอให้เห็น“ต้องลำบากนายแล้ว…..”หยูลู่พยักหน้าให้ฉินเฉา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความรักอันลึกซึ้ง“ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นไต้ซือชิฟางต่างหากที่ช่วยเธอเอาไว้”ฉินเฉาไม่เคยขโมยความดีความชอบจากใคร“ขอบคุณไต้ซือที่ช่วยชีวิตของฉันเอาไว้ค่ะ”หยูลู่รีบพยักหน้าให้หลวงจีนที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว“อามิตตาพุทธ เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่
