วามช่วยเหลืออยู่?“อามิตตาพุทธ…..”ในขณะนั้นเอง ไต้ซือชิฟางก็เอ่ยปากออกมา“เมื่อศึกษาพระธรรมไปได้ถึงระดับหนึ่ง ประสกก็จะมีความสามารถเทวะหกอย่าง ประกอบไปด้วยอิทธิวิธี ตาทิพย์ หูทิพย์หยั่งรู้ใจ ระลึกชาติ และขจัดกิเลสให้สิ้นได้ อาตมาไร้พรสวรรค์ ระลึกชาติได้เล็กน้อย จึงรู้ว่าอาตมาและสรรพสัตว์อีกนับ 11 ล้านคน ต้องเผชิญกับชะตากรรมทั้งหกและมีสิ่งที่ต้องกระทำ”“ท่านสามารถหยั่งรู้ใจได้ด้วยเหรอ?”ฉินเฉาค่อนข้างที่จะกังวล หลวงจีนชรารูปนี้รู้ความคิดของเขาได้ยังไง“ทำไม่ได้”“จริงเหรอ?”“เป็นพระเป็นเจ้าย่อมไม่โกหก”“แล้วท่านรู้สิ่งที่ผมคิดได้ยังไง?”“อาตมารู้ว่าประสกจะต้องถามคำถามนี้”คำพูดของหลวงจีนผู้อาวุโสท่านนี้ทำให้ฉินเฉาตะลึง“ไต้ซือต้องเดินทางไกล ควรจะอาบน˺าเปลี่ยนเสื้อผ้าและพักผ่อนก่อน หลังจากอิ่มข้าวอิ่มน˺าแล้วค่อยไปขับไล่คุณไสยให้หยูลู่ อาการของหยูลู่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ฉินเฉาอย่ากังวลนักเลย”ซูจีเป็นศิษย์ของเขาซงซาน เธอจึงมีความเคารพต่อผู้อาวุโส“ถึงแม้ว่าอาตมาจะมีกลิ่นเหม็นเปรี้ยว แต่มันก็ยังเป็นกลิ่นอายของโลกมนุษย์”ไต้ซือชิฟางเดินไปตามทางเดินของโรงพยาบาล ในขณะที่กล่าวอย่างยิ้มแย้ม“ทำไมไต้ซือถึงไม่ไปฝึกฝนอยู่ในสถานที่เงียบ ๆ อย่างวัดบนภูเขาแทนที่จะมาเหยียบย่างอยู่บนโลกมนุษย์แบบนี้ล่ะคะ?”ซูจีนึกถึงอาจารย์อาของเธอที่นั่งภาวนาอยู่ในวัดและกินมังสวิรัติทุกวัน จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม“ดังคำกล่าวที่ว่า รู้
