ดเด็กสาวคนนี้กำไรครั้งใหญ่ที่เขาได้มาจากเมืองตงชวน นั่นก็คือหยูลู่ เหลียวชาชา และอู๋ซิน นั่นคือผู้หญิงทั้งสามคนนี้ความอ่อนโยนของหยูลู่ ความเย่อหยิ่งของเหลียวชาชา และความเขินอายของอู๋ซิน สามารถมอบความสุขให้กับฉินเฉาได้แต่น่าเสียดายจริง ๆ ที่เขายุ่งมาก และมัวแต่ขี้เกียจอยู่ในสำนักงานของโรงเรียนกวงหยวน เขาจึงไม่ได้มาดูแลผู้หญิงทั้งสามคนนี้ตอนนี้เหลียวชาชาได้เปลี่ยนไป นั่นทำให้เขารู้สึกว่าเขายังไม่พร้อมที่จะรับมือกับมันดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่ขาดหายไปโอ้ ผู้ชายและผู้หญิงช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดจริง ๆ“พี่ใหญ่ฉิน พูดมาสิ”เหลียวชาชากะพริบตาเด็กผู้หญิงแสนเย่อหยิ่งตัวเล็ก ๆ คนนี้อยู่ท่ามกลางแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน เธอดูสงบนิ่งและราวกับว่ากำลังร้อนใจ จึงเอ่ยถามฉินเฉาอีกรอบ“อืม… เธออยากจะฟังเรื่องจริงหรือเรื่องโกหกล่ะ?”“ต้องเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว!”“ที่จริงแล้ว…เมื่อก่อนเธอดีมาก…. ถึงแม้ว่าหน้าอกจะไม่มีความเปลี่ยนแปลง แต่อย่างน้อยก็ทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวา…..”“น่าเกลียดจริง ๆ พี่ใหญ่ฉินพูดเรื่องหน้าอกอีกแล้ว”เหลียวชาชาหน้าแดง “พี่ใหญ่ฉินจะบอกว่า… พี่ใหญ่ฉินชอบฉันที่เป็นแบบเมื่อก่อนเหรอ?”“อืม ฉันชอบ… แต่เธอโตขึ้นแล้ว เอ่อ…..”ยังไม่ทันที่ฉินเฉาจะพูดจบ ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงขึ้นเพราะเหลียวชาชากระโดดเข้ามาหาเขาราวกับกระต่ายน้อย และจากนั้นก็ใช้ริมฝีปากสีแดงเล็ก ๆ ของเธอประกบลงบนริม