เมื่อเจ้าโลกของซื่อหลงคังถูกตัดออกไป เขาก็ช็อกและหมดสติไปทันทีและฝ่ามือของเฉิงหัวที่ถูกมีดของฉินเฉาแทงก็บาดเจ็บสาหัส“ดูเหมือนว่าวันนี้พวกแกคงจะไม่สามารถขอโทษได้แล้ว”ฉินเฉามองชายสองคนที่ถูกหามส่งไปโรงพยาบาล และยักไหล่ให้จางลี่“ไม่เลย พี่ฉินเฉาทำเพื่อผมมามากพอแล้ว!”จางลี่กล่าวกับฉินเฉาด้วยดวงตาเป็นประกาย “ตระกูลซื่อเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่พี่ฉินเฉาก็ยังยอมเป็นศัตรูกับพวกมันเพื่อผม ผมไม่รู้ว่าจะต้องขอบคุณพี่ฉินเฉายังไง…..”“เฮ้ ศัตรูอะไรกันล่ะ”ฉินเฉาโบกมือ “ฉันไม่เห็นตระกูลซื่ออยู่ในสายตาอยู่แล้ว”ที่จริงเขาอยากจะทำลายตระกูลซื่ออยู่แล้ว แต่ว่ายังไม่มีโอกาส“คุณฉินเป็นคนที่ยิ่งใหญ่และมีทรัพย์สมบัติมากมายเลยไม่ต้องกลัวตระกูลซื่อก็จริงอยู่ แต่ฉันก็ยังกังวลอยู่นิดหน่อย”ซูเฟยดันแว่นสายตาของเธอและกลอกตาใส่ฉินเฉา “นายทำร้ายซื่อหลงคังและตอนนี้ยังทำให้เขาไม่มีลูกหลานเอาไว้สืบสกุล เรื่องนี้ส่งผลกับนายใหญ่ของตระกูลซื่อโดยตรง ไม่รู้ว่าพวกเขาจะมาจัดการกับตระกูลซูของเราหรือเปล่า”“ถึงจัดการพวกคุณไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ”ฉินเฉาปลอบซูเฟย “มีสมาคมต้าฉินและต้าฟากรุ๊ปของพวกเราคอยปกป้องอยู่ ตระกูลซูจะต้องไม่เป็นอันตรายใด ๆ คุณไม่ต้องกังวลหรอก ในเมื่อผมกล้าทำให้ตระกูลซื่อขุ่นเคือง นั่นหมายความว่าผมไม่กลัวพวกมัน ยิ่งไปกว่านั้นผมรับรองเลยว่าตระกูลซูจะต้องไม่เป็นอะไรเพราะยังไงคุณซูเซียงป
