ดีขึ้นมาร่างทั้งร่างพลันรู้สึกเย็นยะเยือกจนเกือบจะเป็นลม และอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไป“เดี๋ยวแกก็รู้”ฉินเฉาโบกมือแล้วกล่าวว่า “ผู้หญิงถอยออกไป”“เอ๋?”ในขณะที่ซูเฟยและคนอื่น ๆ ยังไม่เข้าใจ ฉินเฉาก็ใช้มีดตัดเข็มขัดของซื่อหลงคังไปแล้วเข็มขัดหนังถูกตัดออกเป็นสองส่วนทันที จากนั้นกางเกงของเขาก็ร่วงลงไปอยู่ที่หัวเข่า“ว้าย!”ฉินหลิงร้องอุทานออกมา ทั้งเธอและเจ้านายของเธอรีบหันหน้าไปทางอื่นทันทีซูจีก็เมินหน้าหนีฉินเฉาไปด้านข้างเล็กน้อยเช่นกัน เธอไม่อยากเห็นของเล็ก ๆ ของซื่อหลงคังฉินเฉาตวัดมีด และคมมีดก็ตัดกางเกงขาสั้นของซื่อหลงคังให้ขาดออกจากกันจากนั้นมีดของเขาก็สัมผัสโดนโคนขาของซื่อหลงคังเบา ๆเมื่อรู้สึกได้ถึงความเย็นของคมมีด ซื่อหลงคังก็ตัวสั่นและรู้สึกเหมือนฉี่จะราด“ยกโทษ ยกโทษให้ผม……”“ฉันไม่ได้พูดว่าจะฆ่าแกสักหน่อย แกจะกลัวอะไร”ฉินเฉาขยับมีดเล็กน้อยทำให้ซื่อหลงคังขนลุกไปทั่วร่างกายนี่มันแย่กว่ามาก ๆ!“ไม่นะ… นายท่านฉิน ผมทำผิดไปแล้ว…..”“เลิกพูดเรื่องไร้ประโยชน์ได้แล้ว”ฉินเฉากล่าวเยาะเย้ยว่า “วันนี้แกได้ทำเรื่องที่ไม่ควรทำมากที่สุดลงไป นั่นก็คือการดูถูกผู้หญิงของฉัน แกคิดว่าเงินสามารถซื้อทุกอย่างได้ไม่ใช่หรือไง หลังจากที่แกกลายเป็นขันที แกก็ลองใช้เงินรักษาเจ้าโลกของแกดูก็แล้วกัน”“ผมยินดีที่จะให้เงินคุณ ให้เงินจำนวนมากกับคุณ! ห้าล้าน สิบล้าน! สิบล้านเป็นยังไง!”ซื่อหลงคังรีบกล่าวออกมา “ตราบใดที่ค
