แกจะไม่ตัดนกเขาของคุณชายแล้วเหรอ ตัดสิ แกตัดเลย!”ฉัวะ!ประกายแสงจากคมมีดตัดผ่าเส้นเลือดทันที“อ๊า! อ๊าก…..”คุณชายซื่อส่งเสียงร้องออกมาราวกับหมูที่ถูกเชือด ท่อนล่างของเขามีทั้งปัสสาวะและเลือดที่ไหลลงมาผสมปนเปกันไปหมด“กะ แกตัดจริง ๆ!”เฉิงหัวเบิกตาโพลง“ก็มันบอกให้ฉันตัดนี่”ฉินเฉายักไหล่ “หมอนี่มีงานอดิเรกที่แปลกจริง ๆ ฉันยิ่งเป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่ด้วย แน่นอนว่าจะต้องทำให้เขาพอใจ”“หาที่ตาย!”ดวงตาของเฉิงหัวเป็นประกายด้วยจิตสังหาร และกำลังจะลั่นไกใส่ฉินเฉาแต่ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายได้ขยับนิ้ว มีดในมือก็ฟันลงไปยังมือของเขา“อ๊าก! มือของฉัน มือของฉัน!”เฉิงหัวร้องด้วยความเจ็บปวด ปืนในมือร่วงลงไปอยู่บนพื้นเขากุมมือของตัวเองเอาไว้ แล้วร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอยู่หลายครั้งเหตุการณ์นองเลือดที่เกิดขึ้น ทำให้สาว ๆ หลายคน ยกเว้นซูจีหน้าซีดเซียว“ละ เลือดไหลเยอะเกินไปแล้ว…..”ฉินหลิงตัวสั่นด้วยความกระวนกระวายใจ และอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาฉินเฉาคิดในใจ ถ้าหากพวกเธอไม่อยู่ที่นี่ มีดของบิดาคงจะปักลงไปกลางหน้าผากของอีกฝ่ายไปแล้วเขาไม่สามารถฆ่าคนต่อหน้าซูเฟยและคนอื่น ๆ ได้“ฉินเฉา ฉินเฉา!”เฉิงหัวฝืนทนต่อความเจ็บปวด แล้วตะโกนออกมาว่า “แกกำลังทำให้ตระกูลซื่อต้องแค้นเคือง ตระกูลซื่อจะไม่มีวันปล่อยแกไปแน่! แก แกจะต้องตาย!”เมื่อเห็นเฉิงหัวกำลังเห่าราวกับสุนัข ฉินเฉาก็ได้แต่ถอนหายใจถ้ารู้แบบนี้เขาน่าจะปักมีดลงไปบนห
