ยความใส่ใจมากกว่านี้! เธอคิดว่ากำลังพูดอยู่กับใคร”ผลัวะ!ใครจะรู้ว่าซื่อหลงคังจะยืนขึ้นและทำให้หวังซงหุบปากด้วยตัวเอง“แกคิดว่ากำลังพูดอยู่กับใคร!”ซื่อหลงคังทำหน้าบึ้งตึง และตะโกนออกมาหวังซงอึ้งไป เขาเอามือกุมใบหน้าไว้และไม่พูดอะไรออกมาอีก ทำได้เพียงมองเจ้านายของตัวเองเท่านั้นเมื่อซื่อหลงคังตบปากหวังซงเสร็จ เขาก็หันไปกล่าวกับซูจีและหัวเราะออกมา“คุณซูครับ เพื่อนของผมปากเสียนิดหน่อย ขอให้คุณซูช่วยยกโทษให้เขาด้วย ถ้าคุณซูคิดว่าซื่อหลงคังคนนี้ไม่มีความจริงใจมากพอ และคิดว่าดอกกุหลาบพวกนั้นดูถูกความจริงใจของผม แล้วถ้าเป็นของชิ้นนี้ล่ะครับ?”เมื่อซื่อหลงคังพูดจบเขาก็หยิบกล่องที่ห่อหุ้มด้วยผ้ากำมะหยี่สีดำกล่องหนึ่งออกมาสายตาของทุกคนจับจ้องไปที่มือทั้งสองข้างของซื่อหลงคัง ที่ค่อยๆ ลดมือลงไปอยู่ข้างกล่อง“ว้าว!”เมื่อเห็นประกายแสงที่ส่องออกมา เด็กผู้หญิงมากมายก็อดที่จะอุทานออกมาไม่ได้“เพชรเม็ดใหญ่มากเลย!”“สวยเกินไปแล้ว!”“โอ้โห ถ้าหากมีคนให้แหวนเพชรเม็ดใหญ่ขนาดนี้กับฉัน ให้ฉันแต่งงานกับเขาสามรอบฉันก็ยอม!”เสียงโห่ร้องของเด็กผู้หญิง และแสงแวววาวจากแหวนเพชรของซื่อหลงคัง ทำให้ซูจีรู้สึกสับสนถึงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบสิ่งของที่ซื่อหลงคังมอบให้เธอ แต่ถ้าหากคนให้คือฉินเฉา เธอก็จะรู้สึกมีความสุขเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ อย่างแน่นอนซูจีเป็นคนมีฐานะดีอยู่แล้ว เธอไม่ได้ขาดแคลนแหวนเพชรแต่อย่างใดถ้าหากเธอต้องการ เธอสามา
