“ก็เป็นแค่หัวหน้ายามเท่านั้น”หลังจากที่คุณชายคนนี้ได้ฟัง ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ถอยไปเท่านั้นแต่เขายังหัวเราะเยาะออกมายามตัวเล็ก ๆ จะกล้ามาแย่งผู้หญิงกับคุณชายได้ยังไง?ฮี่ ๆ ช่างตลกจริง ๆตอนที่เขาอยู่ในเมืองหลวงนั้น เขาเรียกลมได้ลม เรียกฝนได้ฝนต้องการผู้หญิงก็จะต้องได้ตัวผู้หญิงมายามตัวเล็ก ๆ จะเอาอะไรมาสู้กับเขาได้?เขาคิดว่าจะเป็นคู่แข่งที่ดี แต่พอได้ฟังก็ต้องผิดหวัง“คุณชายซื่อ…..”หลิ่วเกิงเซิ่งกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกไป แต่เขาก็ถูกซื่อหลงคังผลักออก“เอาล่ะ เลิกยุ่งกับคุณชายได้แล้ว คุณชายกำลังจะไปสารภาพรัก!”เมื่อหลิ่วเกิงเซิ่งได้ยินแบบนั้นก็ตัวสั่นคุณชายคนนี้ไม่เห็นฉินเฉาอยู่ในสายตาเลย!จบสิ้นแล้ว การใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโรงเรียนกวงหยวนเขาทำเท่าที่ทำได้ไปแล้ว ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมาก็อย่าผลักเรื่องทุกอย่างลงมาบนหัวเขาก็แล้วกัน!ซื่อหลงคังเดินนำบอดี้การ์ดและกลุ่มคนที่รอดูเรื่องสนุกมายังห้องเรียนเต้นทุกคนในโรงเรียนกวงหยวนรู้ดีว่าห้องเรียนเต้นของอาจารย์ซูเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ราวกับธารดอกท้อมีผู้หญิงเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าเรียนในหลักสูตรของอาจารย์ซูได้ เมื่อสาว ๆ เหล่านี้เต้นรำ พวกเธอจะงดงามและมีเสน่ห์เย้ายวนมาก โดยเฉพาะเมื่อพวกเธอสวมเสื้อผ้ารัดรูปที่ห่อหุ้มร่างกายที่งดงามเอาไว้อย่างแนบชิด สิ่งเหล่านี้ทำให้ผู้ชายในโรงเรียนจำนวนนับไม่ถ้วนต่างตกอยู่ในภวังค์น่าเสียดายที่ที่นี่กลาย
