ต้องการจะให้เขาทำอะไรให้งั้นเหรอ?เมื่อวันเด็กที่ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน เขาก็เพิ่งจะใส่เงินจำนวน 2,000หยวนลงในซองแดงแล้วมอบให้กับลูกชายของอีกฝ่ายในชั้นมัธยมต้นอ๋อ ใช่แล้วหลิ่วเกิงเซิ่งนึกออกในทันที ผู้จัดการฝ่ายกำลังจะบอกเขาว่าเทศกาลไหว้พระจันทร์กำลังจะมาถึงแล้วดูหัวเขาสิ ลืมวันเทศกาลสำคัญแบบนี้ไปได้ยังไงเขาจะรีบไปซื้อกล่องของขวัญ ขนมไหว้พระจันทร์ แล้วใส่เงิน3,000 หยวนเข้าไปข้างในเรื่องนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อย เพราะการดูแลของยอดเขาเอเวอเรสต์นั้นต้องการกำลังทรัพย์“หัวหน้าฝ่าย ผมทราบดีครับ ผมจะกระตือรือร้นต่อไปเพื่อโรงเรียน และเพื่อรับใช้เหล่านักเรียนให้ดี!”หลิ่วเกิงเซิ่งรีบกล่าวออกมา จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่องด้วยการถามขึ้นมาว่า “หัวหน้าฝ่าย คุณชอบทานขนมไหว้พระจันทร์รสชาติไหนเหรอครับ?”“ขนมไหว้พระจันทร์? ขนมไหว้พระจันทร์อะไร?”หัวหน้าฝ่ายลูบยอดเขาเอเวอเรสต์ของตัวเองอย่างไม่แน่ใจแต่หลังจากนั้นเขาก็เข้าใจมันได้ทันที“เสี่ยวหลิ่ว ที่ฉันมาหานายในวันนี้ไม่ใช่เพราะเรื่องขนมไหว้พระจันทร์…..แน่นอน เรื่องขนมไหว้พระจันทร์ พวกเรายังคุยกันได้ทีหลัง แต่ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า ที่ทางโรงเรียนอยากจะให้นายเป็นคนจัดการ”“โอ้?”หลิ่วเกิงเซิ่งแปลกใจ โรงเรียนมีเรื่องที่ต้องให้เขาจัดการอย่างนั้นเหรอ?หรือว่าจะเป็นนักเรียนที่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร โรงเรียนจึงอยากให้เขาใช้จิตวิทยาในการรับมือ?ตอนที่เขาเพิ่งเข้ามา
