เมื่อเห็นท่าทีเขินอายของซูเฟยและต้นขาขาวเนียนนุ่มของเธอ ฉินเฉาก็น˺าลายหกอย่างห้ามไม่ได้เขาคิดว่าต้นขาของซูจีนั้นดีที่สุด เพียงแค่สัมผัสก็ยังไม่หนำใจตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เขาจะลองสัมผัสพี่สาวของเธอบ้างในขณะที่ฉินเฉากำลังยื่นมือออกวางบนต้นขาของซูเฟย ทันใดนั้นเงาสีแดง ๆ ของสาวงามก็พลันปรากฏอยู่ข้าง ๆ จากนั้นลูกเตะที่มีความเร็วสูงก็พุ่งเข้าใส่ร่างของฉินเฉาทันทีร่างกายของฉินเฉาราวกับว่าวสายป่านขาด เขากระเด็นออกไปกระแทกกับต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ“โอ้ ใครกันที่เตะได้รุนแรงขนาดนี้!”ฉินเฉาลุกขึ้นยืนอย่างไม่พอใจและเตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปเอาเรื่องด้วยความโกรธ แต่เมื่อเห็นเจ้าของลูกเตะ เขาก็เงียบไปทันที“น้องสาว?”ซูเฟยลืมตาขึ้นมาเช่นกัน เธอเห็นซูจีที่สวมเสื้อโค้ตกันลมสีแดง ก็อดไม่ได้ที่จะดันแว่นตา “เธอเองก็กลับมาแล้วเหมือนกัน”“ค่ะ ฉันกับฉินเฉาจัดการเรื่องต่าง ๆ เสร็จแล้ว ก็เลยกลับมาพร้อมกัน”ซูจีมองคนที่กระเด็นออกไป จากนั้นก็เข้าไปกอดแขนพี่สาวของเธอด้วยรอยยิ้มอันตรายมาก เจ้าคนลามกที่สมควรตายคนนี้เกือบจะเอาเปรียบพี่สาวของเธออยู่แล้ว!พี่สาวของเธอก็เหมือนกัน กับคนแบบนี้ยังจะไปเชื่อลงอีก!ดูเหมือนว่าในใจของพี่สาวจะไม่ได้สร้างกำแพงกับฉินเฉาจริง ๆ!“หืม? ฉินเฉา นายไม่คลำกระดูกแล้วเหรอ ทำไมถึงไปอยู่ตรงนั้นล่ะ?”เมื่อสักครู่นี้ซูเฟยกำลังหลับตาอยู่ และลืมตาขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงฉินเฉาตะโกน เธอจึงไม่เห็นว่าฉินเฉ