ลายเข็มและมีผ้าก๊อซขนาดใหญ่พันเอาไว้ ถ้าหากดึงผ้าก๊อซออกก็จะเห็นรอยแผลที่คดงอราวกับตะขาบเท่ากับว่าตอนนี้ชายหนุ่มรูปหล่ออย่างจางลี่เสียโฉมไปแล้ว“ทำไมล่ะ?”เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจ“พี่ฉินเฉายุ่งมากพออยู่แล้ว อย่าเอาเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปบอกเขาเลย พวกมันบอกว่าจะต่อยจนฉันลาออกไม่ใช่หรือไง? ถ้าฉันไม่ลาออกซะอย่าง ฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะมาฆ่าฉัน!”จางลี่เองก็โกรธมากเช่นกัน แต่เขามีปัญหากับนักเรียนไม่ได้ไม่อย่างนั้นโรงเรียนจะเสื่อมเสียชื่อเสียงและมีเรื่องวุ่นวายเพิ่มมากขึ้น“บิดากล˺ากลืนความแค้นนี้ไม่ลงจริง ๆ!”เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกล่าวว่า “ทำไมพวกเราถึงต้องโดนรังแกด้วย! พวกเราเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของนักเรียนคนนั้นสักหน่อย! บัดซบเอ๊ย!”“ถ้าไม่อดทนกับเรื่องเล็กน้อยจะทำให้เสียการใหญ่ได้”จางลี่กำลังบอกตัวเองเช่นเดียวกัน “อย่าเพิ่มเรื่องวุ่นวายให้โรงเรียนเลย”“แต่ถ้ามันเหลือทนจริง ๆ ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องทน!”แต่ในขณะนั้นเองประตูสำนักงานรักษาความปลอดภัยก็ถูกเปิดออกฉินเฉาเดินนำสองพี่น้องตระกูลซูและเฉินหยิงหยางที่ตามหลังมาผลักประตูเข้าไป“พี่ฉินเฉา!”“ผู้อำนวยการซู!”เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคนต่างตกตะลึง
