ข้าฝึกฝนไปทีละขั้นอย่างถูกต้อง”“บัดซบ!”เมื่อตงฟางเต๋อได้ยินคำพูดถากถางจากอีกฝ่าย โดยการบอกว่ามันเป็นเรื่องที่เสียเปล่า เขาก็ขมวดคิ้วและเดือดดาลขึ้นมาทันที“หลัวหรูเมิ่ง ถ้าวันนี้มีเจ้าก็ต้องไม่มีข้า มีข้าก็ต้องไม่มีเจ้า!”“มีข้าแต่ไม่มีเจ้าสิถึงจะดี”หลัวหรูเมิ่งยิ้มออกมา “ข้ายังมีชีวิตอยู่ดี ไม่เหมือนกับตาแก่อย่างเจ้าที่ทั้งใจร้อน และเฝ้ารอวันตาย”“น่าหงุดหงิดเสียจริง! หาที่ตาย!”ตงฟางเต๋อโหวกเหวกโวยวาย จนไม่เหลือเค้าความอดทนของเซียนเขาสะบัดมือ จากนั้นไม้บรรทัดทองคำซึ่งเปล่งแสงสีน˺าเงินก็ลอยวนรอบตัวเขาไม่หยุดนี่คืออาร์ติแฟคที่ทำให้เขามีชื่อเสียงในอดีต บรรทัดทองคำเทพอัศนีบาตตอนนี้เขาโกรธมาก เขาจึงควบคุมให้อาร์ติแฟคที่น่าภาคภูมิใจของเขาพุ่งเข้าไประเบิดกระแสไฟฟ้าใส่หลัวหรูเมิ่งบรรทัดทองคำเทพอัศนีบาตที่ราวกับสายฟ้าพุ่งออกไปในอากาศใบหน้าของตงฟางเต๋อเต็มไปด้วยความภูมิใจทั้งการฟาดฟันของเขา รวมไปถึงพลังสายฟ้า และพลังแห่งบรรทัดทองคำเทพอัศนีบาตนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นครึ่งเซียนก็จะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่งไปกว่านั้นความเร็วของสายฟ้าก็ยังรวดเร็วมาก หลัวหรูเมิ่งจะต้องหนีไปไหนไม่พ้นอย่างแน่นอนและเป็นเช่นนั้นจริง ๆ สายฟ้าฟาดผ่านร่างของหลัวหรูเมิ่งเข้าอย่างจัง และลงสู่พื้นดินด้านล่างตูม!พื้นดินระเบิดกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ยอดเขาขนาดใหญ่พลันหายไปทันทีผู้ฝึกตนที่เห็นเหตุการณ์อุทานออกมาด้วยความตกใจ ช่างเป็นพล
