อยู่ด้านหลังพลันกลายเป็นเถ้าถ่าน“เซียนไม่เชื่อหรอกว่าคราวนี้มันจะไม่โดนเจ้า!”คราวนี้ตงฟางเต๋อมุ่งมั่นตั้งใจอย่างเต็มที่ และเขาก็เห็นว่าหลัวหรูเมิ่งถูกบรรทัดทองคำเทพอัศนีบาตแทงเข้าไปอย่างชัดเจน“นี่เจ้ากำลังต่อสู้อยู่งั้นเหรอ?”แต่ใครจะรู้ว่าหลัวหรูเมิ่งจะยังยิ้มอยู่เช่นเดิมโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยตงฟางเต๋อแปลกใจ“เห็นผีอยู่หรือไงเนี่ย!”“ไม่ใช่ว่าเจ้าเห็นผี แต่เจ้าแก่มากแล้ว ดวงตาของเจ้าก็เลยพร่ามัว”หลัวหรูเมิ่งกล่าว จากนั้นเธอก็ยื่นกรงเล็บอสูรของเธอขึ้นมาเลียมันเบา ๆ “มันทำให้ข้ารู้สึกเมตตา อยากจะส่งเจ้าขึ้นสวรรค์เสียจริง ๆ”พริบตานั้นหน้าอกของตงฟางเต๋อก็ยุบหายไปพร้อมกับเลือดที่หลั่งไหลออกมาทันทีเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้เพียงแค่ความรู้สึกเจ็บปวดที่หน้าอกเท่านั้น“แย่แล้ว!”เซียนคนอื่นพลันวิตกกังวลทันที “ปีศาจตนนี้เร็วมาก พวกเรามองไม่เห็นเลย!”มองไม่เห็น!หากเป็นเช่นนี้แล้วจะเอาชนะได้ยังไง!เพี๊ยะ เพี๊ยะ!เสียงโจมตีติดกันสองครั้งดังก้องขึ้น ตงฟางเต๋อถูกตบปากถึงสองครั้ง ใบหน้าของเขาบวมขึ้นทันที“อ๊าก! นังปีศาจ เจ้ากล้าทำให้ข้าขายหน้า!”ตงฟางเต๋อถ่มเลือดออกมาคนที่มีอายุหนึ่งพันปีอย่างเขา กลับถูกตบปากต่อหน้าผู้ฝึกตนมากมาย!มันช่างน่าขายหน้าเหลือเกิน!“ถ้าหากไม่ชอบใจนัก เจ้าก็ทำข้ากลับสิ”หลัวหรูเมิ่งยังคงยืนอยู่ที่เดิม ราวกับว่าเธอไม่ได้ก้าวเท้าเดินไปไหนจากนั้นเธอก็กล่าวพร้อมรอยยิ้มอย่าง
