งลอยลงมาอยู่บนพื้น และกลายเป็นเซียนทั้งสี่มีชายชราสามคน และผู้หญิงหนึ่งคนและมีชายชราคนหนึ่งที่ฉินเฉาเคยพบมามากกว่าหนึ่งครั้ง นั่นก็คือเป่ยถังพั่วส่วนคนที่เหลืออีกสามคน แต่ละคนล้วนให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันเมื่อเป่ยถังพั่วเห็นฉินเฉา สายตาของเขาก็ดูแปลกไป ราวกับเขาไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับชายคนนี้ได้ยังไง“ตงฟางอิ๋ง เกิดอะไรขึ้น เจ้าถึงได้ใช้ปืนใหญ่สวรรค์มารบกวนการฝึกฝนของพวกเรา?”ชายชราผู้มีเส้นผมสีน˺าตาลและสวมเสื้อคลุมตัวยาวสีขาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่น เขาหลับตาและเอ่ยถามออกมาเบา ๆ“เซียนตงฟาง ตงฟางอิ๋งไม่มีทางเลือกจึงต้องรบกวนการฝึกฝนของเซียน แต่สถานการณ์ในตอนนี้เร่งด่วนมาก นอกจากเซียนทั้งหลายแล้ว ตงฟางอิ๋งก็ไม่รู้ว่าควรจะหันไปขอความช่วยเหลือจากใคร”“โอ้?”สาวงามที่ดูเหมือนกับผู้หญิงวัยกลางคนเอ่ยปากขึ้นมา “นี่ไม่ใช่งานประลองหงเหมินหรือไง มีสำนักที่อยู่ฝั่งเดียวกันตั้งมากมายขนาดนี้เมื่อมีพวกเขาอยู่แล้วจะเกิดเรื่องเร่งด่วนขึ้นบนยอดเขาหมอกได้ยังไง?”“พวกเขาล้วนหวาดกลัวจนไม่สามารถช่วยเหลือยอดเขาหมอกของข้าได้ค่ะ”น˺าเสียงของตงฟางอิ๋งดูเย็นชา อีกทั้งยังกล่าวถ้อยคำเสียดสีสำนักที่อยู่ฝั่งเดียวกัน“เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริง ๆ เหรอ”เซียนตงฟางอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา “เกิดเรื่องอะไรขึ้นถึงทำให้พวกเขายืนมองเหมือนโดนมัดมือแบบนั้นล่ะ?”“เป็นเพราะประมุขของนิกายหลัวซาคนนี้ค่ะ”สายตาที่แสดงความเกลียดชังของตงฟางอ
