ะหนีฉางที่ฟังดูอ่อนแรงดังก้องอยู่ในหูของฉินเฉาสิ่งที่มังกรโบราณหวาดกลัวมากที่สุดคือทัณฑ์สวรรค์ไม่อย่างนั้นพวกเธอก็คงไม่หยุดพื้นฐานการฝึกตนเอาไว้ในขั้นประกายแสง แทนที่จะพยายามข้ามผ่านความทุกข์ทรมานเพื่อเลื่อนระดับขึ้นไปและทันใดนั้นสายฟ้าสีแดงก็ผ่าลงมาอีกครั้งตูม!ในที่สุดเกราะเก้ามังกรชิ้นส่วนสุดท้ายของฉินเฉาก็กลายเป็นผุยผงร่างกายท่อนบนของฉินเฉาเกือบจะเปลือยเปล่า ผิวสีทองแดงที่เต็มไปด้วยคราบเลือดคือเครื่องพิสูจน์ว่าสายฟ้าลงทัณฑ์ที่เขาเจอมานั้นน่ากลัวขนาดไหน“เจ้าไม่เหลือสิ่งป้องกันตัวแล้ว”ถึงแม้จีหยวนหยวนจะรู้ว่าถึงถามไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แต่ราวกับว่าเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอเอ่ยถามเขาว่า “เจ้ายังจะรับมันต่อไปงั้นเหรอ?”ฉินเฉาไม่ได้ตอบอะไรออกมาเขานั่งขัดสมาธิ จากนั้นจึงหยิบบุหรี่ออกมาจากห้วงอวกาศของตัวเอง และจุดไฟอย่างเอ้อระเหยจีหยวนหยวนตกใจมากเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ทำไมเขาถึงยังนิ่งอยู่ได้!เขาไม่กลัวตายจริง ๆ!เฝ้าฝึกตนมาหลายปีกว่าที่จะมาถึงวันนี้ได้ จะมีผู้ฝึกตนคนไหนที่อยากตายบ้าง?ใครบ้างที่จะไม่อยากเป็นเซียน?ถึงต้องตาย เขาก็จะไม่สนใจจริง ๆ เหรอ?“เจ้าไม่สนใจความเป็นความตายจริง ๆ งั้นเหรอ?”เมื่อคิดถึงเรื่องนี้จีหยวนหยวนก็เอ่ยถามออกมา“แน่นอนว่าฉันจะต้องกลัวความตายอยู่แล้ว”ฉินเฉาสูบบุหรี่และพ่นควันออกมาเป็นวงกลม จากนั้นก็พึมพำว่า“อย่างแรกเลยคือฉันจะไม่ตาย และอย่างที่สอง ถึงแม้ว่าฉันจ
